Heb jij dat nu ook of herken je dit?: Sommige dagteksten wil ik graag doorgeven, dit zij...

Heb jij dat nu ook of herken je dit?: Sommige dagteksten wil ik graag doorgeven, dit zij...: Ze zijn voor jong en oud geschreven. Dagtekst van woensdag 31 juli 2013 . "Elke ochtend, vanaf zonsopgang, zendt de zon een overvl...

Dagtekst van zaterdag 20 juli 2013 van Omraam Mikhaël Aïvanhov

Deze dagtekst vond ik bijzonder genoeg om op mijn blog te plaatsen.

"De lichamelijke vormen die wezens hier op aarde hebben behad, worden bewaard in de kosmische archieven, en deze archieven bewaren zelfs vaak de vormen van de kleren die deze wezens hebben

gedragen. Wanneer men in een spiritistische seance een persoon oproept die vele duizenden jaren geleden heeft geleefd, komt en spreekt hij in exact dezelfde vorm die hem eigen was in het verleden. Maar in feite is hij het niet die daar is, het is zijn vorm, die sedert duizenden jaren bewaard is gebleven in de archieven van de natuur, die spreekt en die men kan zien en bijna aanraken..... Want de vormen verdwijnen nooit. Een menselijk wezen dat incarneert krijgt een vorm die hij weer achterlaat aan het einde van zijn leven; deze vorm dient hem slechts voor deze incarnatie, maar wordt bewaard in de archieven van het universum, de Akasha kronieken. Wanneer hij opnieuw incarneert krijgt hij een andere vorm, en ook die zal worden

bewaard. Er zullen altijd nieuwe vormen zijn, en zij zullen allemaal bewaard worden tot het universum is verdwenen."  Omraam Mikhaël Aïvanhov

Fietsvakanties-reizen en dagtrips van Maus Sturmer: Fietsen door de Belgische Kempen en geluksgevoel

Fietsvakanties-reizen en dagtrips van Maus Sturmer: Fietsen door de Belgische Kempen en geluksgevoel: Afgelopen twee weken diverse malen door de Belgische Kempen gefietst. En prachtig natuurgebied vol bos en heide met vele kleine en grote ...

Heb jij dat nu ook of herken je dit?: Eén roos voor Moederdag

Heb jij dat nu ook of herken je dit?: Eén roos voor Moederdag: Ongetwijfeld heeft u net als ik getracht een goede moeder te zijn voor uw kinderen. Moeder worden is geen kunst. Samen met je geliefde maa...

Levensverhalen van jou en mij: Liefde is de bron van het leven, het is geven en o...

Levensverhalen van jou en mij: Liefde is de bron van het leven, het is geven en o...: Onderstaande dagtekst lezende komen opnieuw herinneringen boven die mij kracht gaven om door te gaan. De bron van het geloof. Met Berry...

Levensverhalen van jou en mij: Liefde geneest, liefde is rijkdom, liefde zit in k...

Levensverhalen van jou en mij: Liefde geneest, liefde is rijkdom, liefde zit in k...: Sinds mijn definitieve beslissing en de daarbij horende innerlijke verandering, is het alsof al mijn cellen zich vernieuwend open stell...

Levensverhalen van jou en mij: Ik ben er helemaal klaar mee

Levensverhalen van jou en mij: Ik ben er helemaal klaar mee: Vervolg op: Gevangen zitten uit angst voor eenzaamheid Vanmorgen schreef ik onderstaande boodschap op mijn websites Brandeenkaars...

Levensverhalen van jou en mij: Gevangen zitten uit angst voor eenzaamheid

Levensverhalen van jou en mij: Gevangen zitten uit angst voor eenzaamheid: Deze week heb ik letterlijk ervaren hoe het is bevrijd te worden uit je eigen gevangenis van angst voor eenzaamheid. Een gevangenis die je ...

Levensverhalen van jou en mij: Vergeving en loslaten

Levensverhalen van jou en mij: Vergeving en loslaten: Bij vergeving gaat het niet over de ander, maar over jou; het loslaten van de last die je met je meedraagt. (Uitspraak: Dalai Lama en toe...

Heb jij dat nu ook of herken je dit?: De natuur heeft zijn eigen regels en wetten

Heb jij dat nu ook of herken je dit?: De natuur heeft zijn eigen regels en wetten: Soms loop ik een beetje achter met de teksten van de Omraam. Zo ook de tekst van Paaszaterdag, ‘de opstanding’. Hij praat in deze tekst n...

Geloof in jezelf en in de kracht van het denken

Wanneer ik vroeg in de morgen de tekst van de Omraam lees, weet ik dat hij zoals gewoonlijk gelijk heeft, al komen er ook vele twijfels in me op. Oké, ik ben medium en helderziende maar er is zoveel meer wat ik nog niet weet en niet zie. Vergelijk ik mezelf met mijn dochter, die tot diep in de ziel van de mens kan kijken en daardoor op een genezende manier met mensen werkt, dan bedenk ik ‘wat ben je goed meisje. Jouw niveau is heel hoog, daar ben ik nog maar een beginneling bij.’ Natuurlijk werk ik niet genezend, dat is mijn stuk niet. Bovendien werk ik ook niet zoveel meer. Zwerf liever door de natuur om te fotograferen en als mijn geest er zin in heeft schrijf ik verhaaltjes erbij. Het liefste zou ik in de rugzak van reizigers stappen, meereizen en daar waar zij uitkomen op eigen avontuur gaan. Er is nog zoveel te ontdekken in de wereld wat mooie foto’s en verhalen op kan leveren.

Toch zou ik zo graag nog dat stukje extra willen leren zien, waar de Omraam over schrijft. Je moet er de rust voor vinden en in deze periode bevind ik mij nu. Rust zoeken en mezelf vinden. In dat jezelf vinden vind je ook de contacten met de andere wereld, dat weet ik uit ervaring. Denk niet dat ik veel weet, ook al mag ik nog zoveel zien. Het is maar het topje van de ijsberg. In dat mooie Land, zo dichtbij en toch zo ver van ons af heerst liefde. Zelfs in het donkere gedeelte wordt door de engelen en helpers liefde uitgedeeld. Dat velen die liefde niet kunnen of willen ontvangen om vanuit het donker mee te gaan naar het licht is een keuze die zij aan de andere Zijde zelf maken.

Hier op aarde zijn we bezig met bezit en overleven. Overleven is het voor velen in de oorlogsgebieden, die net als wij haard en huis hadden en dat hals over kop moesten verlaten om te blijven leven. Zij hebben het intens slecht, iets waar ook zij niet om hebben gevraagd. Zij hebben geen bezit meer om zich mee bezig te houden. Zij vluchten of zijn al gevlucht, worden in kampen opgesloten en zijn blij met water en voedsel. De ellende voor al die duizenden in de wereld is ontstaan vanuit één reden; ‘geld, macht en bezit van de enkeling’. Het hoort bij elkaar. Velen met geld willen steeds meer en meer, zonder te beseffen dat delen het mooiste is op aarde. Eigenlijk heeft ieder mens het recht om het goed te hebben. Ook in Europa en ons eigen landje speelt geld en macht een grote rol. Je kunt er goed en kwaad mee doen. In ons kleine kikkerlandje zouden geen voedselbanken mogen zijn. Want al ontkent dit kabinet dat er armen zijn in ons land, ze zijn er meer dan goed is voor ons. Macht en geld. Je kunt er goed en kwaad mee doen. Ik ken niet veel mensen met geld, in die kringen bevind ik mij niet. Toch leerde ik afgelopen week iemand kennen die met zijn geld goed doet. Hij deelt zijn geld met anderen door scholen te bouwen in een Afrikaans land. Misschien heeft hij nog wel meer goede dingen gedaan, dat weet ik niet. Je leest er wel vaker over in kranten. Het is iets om respect voor te hebben. Deze twee mensen leerden delen in hun leven. Zo zou de wereld moeten zijn. Om je heen kijken waar hulp nodig is. Het hoeven geen grote dingen te zijn. Zelf heb ik als vrijwilligster in 1998 drie maanden in het Nederlandse dorp op Sri Lanka mogen helpen. Ouderen boven de 65 jaar worden van de straat geraapt en in huisjes ondergebracht. Dit alles is opgezet door een Nederlander uit Urk afkomstig. De mensen die mee willen van de straat en nu in dat dorp leven hebben hun eigen onderkomen, krijgen eten, drinken en zakgeld. Er is een ziekenhuis, een winkeltje en een gebouw met vier gebedshoeken. Elke zondag komt de priester voor de kerkdienst. Alle geloven leven hier vredig samen. Ik ben nog dagelijks dankbaar voor die ervaring. Het leert je dat bezit fijn is, maar dat je ook heel goed zonder kunt. Toen ik terugkwam heb ik huis en haard opgeheven om verder te trekken en te ontdekken. Echter diverse omstandigheden maakten dat ik toch weer opnieuw moest beginnen.

Hoe vaak zie ik niet dat zwervers die om geld vragen voorbij worden gelopen met het oordeel, ‘het gaat toch maar op aan drugs of drank’. Misschien ben ik fout dat ik denk, ik geef wat ik kan missen. Soms is het zelfs mijn laatste euro, omdat ik weet dat het toch weer terug komt op een of andere manier. De zwervers spenderen het aan hun laatste levensbehoefte en dat is waar het om gaat. Die kan voor ons een boterham zijn maar voor die zwerver misschien wel alcohol of drugs. Of voor onderdak voor de nacht. Het is niet aan mij te oordelen. Hij heeft het nodig. Heeft waarschijnlijk geen inkomen en ik kan altijd nog bij mijn kinderen eten als het even moeilijk zou zijn.

Wanneer ik onderstaande tekst nog eens doorlees, omdat ik denk afgedwaald te zijn met mijn verhaal zie ik dat het toch wel meevalt. Het klopt, vaak sluiten we de ogen voor de werkelijkheid om ons heen. Wat is die werkelijkheid dan, zul je vragen?  Heel simpel. Begin met zorg voor jezelf en om je heen. Zorg voor jezelf door tijd en rust te nemen om in jezelf te kijken. Wat heb je nog niet opgelost of vergeven, waardoor je rust in jezelf vind? Waar kunnen we onszelf mee helpen om een beter leven te krijgen? Misschien door te gaan geloven dat we meer waard zijn dan een dubbeltje, zoals ons is geleerd. Je kent die uitdrukking toch: ‘wie voor een dubbeltje geboren is wordt nooit een kwartje?’ Wat een onzin leerden we toch als kind. Ieder mens heeft recht op dat kwartje of die euro. Alleen hoe maken we dat waar, dat is de kern. En vooral hoe zie je het. Zie je het alleen in geld of kun je het ook zien in geestelijke rijkdom? Voor mij is geestelijke rijkdom en echte diepe liefde waardevoller dan geld. Met geld kan ik wensen vervullen, maar op een dag ben je uitgewenst en wat dan?

Liefde en geestelijke rijkdom is oneindig en zorgt er voor dat je voldoende hebt om te eten en te drinken. Oké dan maar niet de lenzen die ik op mijn camera wil hebben of de reizen maken die ik zou willen. Als ik moet kiezen is de keuze niet moeilijk. Liefde en geestelijke groei vind ik duizendmaal waardevoller, daar kan ik mee verder. Wanneer God mij zou vragen wat ik het liefste zou willen wist ik het wel. Echte diepe liefde ontvangen van iemand die naast je wil staan, zijn liefde met jou wil delen. Samen ’s morgens de eerste kus delen bij het wakker worden. Elkaar vasthouden en knuffelen. Samen ontbijten, de dag doorbrengen in overleg en leven met respect voor elkaar en voor wie je bent. Mijn tweede wens: ik wil zo heel graag meer weten over die ‘andere’, zo liefdevolle wereld. Dat weten zou ik weer willen delen in mijn verhalen. Of men mij geloofd is een tweede, dat doet er niet toe. Ik ben op een leeftijd dat het niet uitmaakt of mensen denken dat ik wijs of niet wijs ben. Misschien denken ze dat sowieso wel, omdat ik er een andere levensstijl op na hou. Mijn dochters noemen me vaker gekscherend een bosheks, omdat ik zo graag door de natuur zwerf. Eigenlijk vind ik dat een compliment.

Maar terug naar God en zijn vraag. Wat zou je nog meer willen? Meer weten, meer ‘zien, voelen en horen.’ Meer weten over hoe ‘Het’ werkt in de andere wereld. Het is mogelijk door uittredingen, maar dat is me nog nauwelijks gelukt en misschien mijn weg niet. Er zijn al veel boeken over dit alles geschreven. Toch zou ik diep in mijn hart met mijn verhalen mensen willen bereiken die nog zoekende zijn. Inspiratie brengen. Met mijn levensverhalen, ondervindingen en stukje levenswijsheid bereik ik nu al veel lezers van mijn blogs. Dat kan nog meer worden als ik verder kan ‘zien’. Misschien vind God op een dag dat ik toch nog meer ervaringen op mag doen. Natuurlijk, als ik mocht kiezen zou ik alle wensen vervult willen zien. Liefde in de eerste plaats, reizen, cameralenzen en het “Zien”, dat groter is dan wat ik nu mag zien. Wie weet wat er nog vervult gaat worden in mijn leven. Ik heb geen idee wat Hij voor mij in petto heeft maar ben dankbaar voor alles wat Hij op mijn bordje legt en heeft gelegd, omdat ik er alles uit heb geleerd wat ik nu weet en kan.

Vanaf vandaag ga ik dus opnieuw beginnen. Mezelf in harmonie, zuiverheid en licht brengen, voor zover ik dat kan. Maar wat je niet probeert ontdek je ook niet. Helaas ben ik te laat wakker geworden om de zonsopgang mee te maken, zoals de Omraam adviseert in onderstaand verhaaltje. Bovendien heb ik een hekel aan kou en ga echt niet op de heuvel zitten bij een paar graden onder nul. Gelukkig kan ik goed visualiseren en stel ik me de zonsopgang visueel voor om mezelf in harmonie te brengen. Ik zeg niet dat het gelijk gaat lukken, maar op een dag bereik ik wat ik wil. Veel wensen in mijn leven zijn al bereikt. Sommigen hadden 25 jaar tijd nodig, zoals de fietstocht naar Santiago, andere wensen staan nog in mijn boekje geschreven en worden vervult als de tijd er rijp voor is. Een andere wens van 15 jaar oud is nog steeds onvervuld en vele kleine wensen staan nog open. Vergeet echter één ding nooit; ‘Geef nooit je wensen op. Geloof er heilig in dat elke wens die goed is voor jou wordt vervult, al duurt het nog zo lang. Geloof in jezelf en in de kracht van het denken. Geef vooral jezelf niet op, omdat je het waard bent om te leven en waard bent dat je alles krijgt wat goed voor je is in het leven, inclusief onze levenslessen.

Dagtekst van maandag 1 april 2013

"Van ‘s morgens vroeg tot ‘s avonds laat zijn de mensen bezig met hun zaken, ze lijken wakker, maar in werkelijkheid zijn de meesten alleen maar in slaap. Ze gaan door het leven met gesloten ogen terwijl ze het heiligdom van de natuur vertrappen. Zij merken de onzichtbare aanwezigheid niet op van andere levende, intelligente wezens om hen heen, noch van andere krachten die in omloop zijn, ze beperken zich tot wat direct waarneembaar is met
hun vijf zintuigen. Wakker zijn is zich bewust worden van alle bestaansvormen die de
ruimte bevolken en met hen in contact blijven. Om dat contact te leggen, moeten we beginnen met onszelf in een toestand van harmonie, zuiverheid en licht te brengen. Juist in die
omstandigheden verkeer je als je ‘s morgens de zonsopgang gaat bijwonen. Dus denk tijdens de weg die je aflegt aan al die onzichtbare wezens om je heen. Juist aan hen danken we dat de
natuur leeft en ons alles aanbiedt wat ze heeft. Wend je tot hen en zeg tegen ze: ‘O jullie lieve kinderen van de aarde, het water, de lucht en het vuur… jullie aardgeesten, ondinen, sylfen, salamanders, ik hou van jullie, dank jullie wel en wees gezegend voor jullie werk.’ "
Omraam Mikhaël Aïvanhov

Levensverhalen van jou en mij: Ben jij ook slachtoffer van het weer

Levensverhalen van jou en mij: Ben jij ook slachtoffer van het weer: Natuurlijk is het niet de bedoeling om slachtoffer te zijn, dat willen we geen van allen. Maar wat als je slachtoffer bent van het weer...

Gebrek aan energie, volg onderstaande tip

"‘s Avonds, wanneer we inslapen, verplaatsen de energieën van de hersenen zich naar de zonnevlecht waar een licht begint te schijnen. Bij het ontwaken wordt dat licht zwakker en hernemen de hersenen hun activiteiten. Op geen enkel moment stoppen de hersenen en de zonnevlecht helemaal met werken, maar je kunt zeggen dat ze hun werk afwisselend uitvoeren; de hersenen beheersen ons bewuste leven en de zonnevlecht ons onbewuste en onderbewuste bestaan. Gezien de verbindingen die de zonnevlecht met de hersenen onderhoudt, kun je telkens een beroep op de zonnevlecht doen als je een mentaal werk moet ondernemen: mediteren, studeren, schrijven… Begin door je op de zonnevlecht te concentreren en als je voelt dat de harmonie, het evenwicht zich goed in je hebben gevestigd, ga dan aan de slag; je hersenen zullen worden gevoed en gesteund  door de energieën die uit de zonnevlecht komen. En als je tijdens je werk voelt dat je hersenen blokkeren, masseer dan de zonnevlecht met je rechterhand tegen de wijzers van de klok in."
Omraam Mikhaël Aïvanhov

Dagtekst van zaterdag 2 maart 2013.

Meenemen naar de andere wereld

Op het moment dat ik onderstaande tekst las, voedsel en gereedschappen meegeven aan de doden, was mijn eerste gedachte; ‘dat is echt niet meer van deze tijd.’ Maar is dat wel zo? Wij geven wel geen voedsel mee aan onze overledenen maar steeds meer foto’s van het gezin, tekeningen van de kleinkinderen. Natuurlijk bloemen, heel veel bloemen, vooral als we weten dat overledenen daarvan hielden. Misschien nog vele andere kleine zaken die belangrijk zijn voor onszelf om mee te geven of waar de overledene veel van hield..

Het klopt, de wereld van onze overledenen en die van ons liggen niet ver uit elkaar. Soms heb ik zelfs het gevoel dat ze door elkaar heen lopen, zij het dat dit voor ons een onzichtbare wereld is, terwijl het vanuit de andere zijde wel zichtbaar is naar twee kanten. Soms mag ik daar een stukje van zien, al is het minimaal. Ik weet bijvoorbeeld van de overledenen dat zij zelf mogen kiezen wat te doen wanneer zij aan de andere zijde zijn. Degene die hier graag in de tuin werkte zal daar misschien ook weer voor kiezen. Zo gaat dat met verzorgen en/of verplegen van mensen of dieren net zo. Ieder heeft aan de andere Zijde de vrijheid om zelf te kiezen. Zelf te bepalen wat hij of zij wil doen, al is het luieren, ook dat is mogelijk en word je niet kwalijk genomen.

Misschien zag men vroeger in dat wanneer men het gereedschap meegaf, dit verder gebruikt werd. Nu weten we beter. Aan de andere zijde manifesteren gereedschappen zich al bij de gedachte. Zo kan ik misschien wel ooit de mooiste camera manifesteren en geen problemen hebben met te licht of te zwaar. Mijn hoofd zal daar niet meer uit zichzelf schudden zoals hier het geval is en soms problemen geeft. Een kleine afwijking waar ik zelf weinig last van heb en anderen af en toe een loopje mee nemen, waar ik hartelijk om kan lachen. Het is een gebrek waar een beetje spot en zelfspot bij mag horen. Mijn kleinkinderen zeggen altijd;  'mijn oma zegt ja, maar schudt nee.’ Afijn, dit soort kleine gebreken verdwijnt allemaal wanneer ik aan de andere Zijde kom om te genieten van alles wat daar geboden wordt. Klinkt dat gek in de oren? Welnee. De dood is niet om bang voor te zijn. Het leven op aarde is zwaarder, zodat we onze lessen leren en groeien om een beter mens te worden. Het leven na de dood is om verder te groeien in liefde, zonder verdriet en pijn. Om allen die nog op aarde leven, bij te staan en te steunen, al voelen zij dat lang niet zoveel als de overledene zou willen.

Geef dus rustig aan degene die jij lief hebt alles mee in de kist, wat jij wilt. Zelfs al zou het voedsel zijn of dat wat voor die persoon belangrijk was. Hij of zij het liefste gebruikte of om zich heen had. Het gebruik uit vroeger tijden was zo gek nog niet. Misschien kun je nu vast bedenken wat jij straks mee zou willen nemen of krijgen. Je weet maar nooit.

© Maus Sturmer

Dagtekst van vrijdag 22 februari 2013.

"In het verre verleden was het gebruikelijk om de doden te begraven met voedsel, met bepaalde vertrouwde voorwerpen. Dat gebruik komt zelfs vandaag nog voor; het stoelt op een wetenschap die betrekking heeft op de relatie tussen de wereld van beneden en de wereld van boven. Want zoals er in de Tafel van Smaragd staat: ‘Wat beneden is, is zoals wat boven is en wat boven is, is zoals wat beneden is.’ Er bestaat geen tegenstelling tussen het zichtbare en het onzichtbare. Elk voorwerp bestaat boven als kwintessens; als het zich materialiseert in de wereld van beneden, draagt het nog altijd die kwintessens en is het aan de mens deze tot leven te brengen om hem actief te maken. Als het in het oude Egypte bijvoorbeeld de gewoonte was om voedsel, wapens of gereedschap in de graven te plaatsen, was dat omdat de priesters wisten hoe ze deze objecten moesten voorbereiden door er vibraties in te brengen, energieën waarmee de zielen van de overledenen werden doordrongen, om hun leven te kunnen voortzetten in de andere werelden."  Omraam Mikhaël Aïvanhov

Ben je uitgeput of moe, doe deze oefening en het helpt

Er is weinig toe te voegen aan onderstaande oefening. De praktijk leert dat het helpt. Zeker tijdens de laatste carnavalsdag kan deze oefening nog eens extra goed van pas komen om deze dag door te kunnen feesten. Maar ook zonder carnaval zijn er dagen bij dat je te vermoeid bent om op te staan. Doe de oefening en voel hoe een glimlach langzaam over je gezicht glijdt, je lichaam vol energie stroomt en je alles weer aan kunt. Ik wens iedereen nog een fijne (carnavals)dag toe. Maus

Dagtekst van dinsdag 12 februari 2013.

"Je hebt hard gewerkt en je voelt je uitgeput... Maar in plaats van op bed te gaan liggen of een paar koppen koffie te drinken of andere stimulerende middelen in te nemen, zogenaamd om je weer op te laden, moet je weten dat je eenvoudige oefeningen kunt doen. Bijvoorbeeld deze. Ga zitten en concentreer je op het midden tussen de twee ogen dat de Hindoes de ‘Ajna  chakra’ noemen. Probeer aan niets te denken, gewoon te ademen en laat je zweven als op een oceaan van licht. In deze toestand van passiviteit die eigenlijk een andere vorm van activiteit is, voel je geleidelijk vrede en harmonie bij je binnenstromen. Dankzij die vrede en harmonie trek je uit de atmosfeer energieën aan, heel subtiele fluïda, en je zult weer opgeladen zijn, klaar om opnieuw aan het werk te gaan en je plichten te vervullen."

Omraam Mikhaël Aïvanhov