Opstaan en dodelijk vermoeid zijn, herkend u dit?

De meest gehoorde klacht op dit moment is wel dat mensen zich moe voelen. Zomaar ineens en dan overdag willen slapen en/of 's morgens niet wakker kunnen worden. Na een nacht slapen of een hazenslaapje je lichaam terug vinden kan ook heel moeilijk zijn. Dit geeft een trillerig gevoel en ook vaak paniek. (hyperventilatie!)

Daarnaast zijn er al een tijd veel gewrichtsklachten die zich steeds lijken te verschuiven. Momenteel zijn de (linker)schouders, heupen, knieën en handen aan de beurt. Voelt als groeipijn, voor degenen die hier in hun jeugd last van hebben gehad. Zeer pijnlijk.

Ik zal zo kort als mogelijk uitleggen wat er gaande is maar wel zo dat jullie het ook kunnen begrijpen.

Om ons fysieke lichaam heen hebben we nog meer (subtiele) lichamen: gevoels/emotionele, mentale en spirituele. Ons gevoels/emotionele lichaam is aan een intense schoonmaak begonnen: schoonmaak van oude patronen en zelfsabotage. De intentie zal afhangen van
de hoeveelheid schoonmaak die je al gedaan hebt. Ons innerlijk kind roert zich en wil zijn trauma's kwijt. Dit kan vreemde en vaak angstige dromen veroorzaken (zwetend wakker worden) en soms angstaanvallen. Zweetaanvallen overdag, acute verstijving van je spieren en pijnlijke botten zijn ook een aanwijzing dat je met de grote schoonmaak (los laten patronen gekwetst kind) bezig bent. Je hebt het grootste deel van je leven gespendeerd aan het
opbouwen van deze (beschermende) energieën het is dan uitputtend om te schonen. Het is het waard, als je klaar bent kun je helder en in zuiverheid functioneren.

De gevoels/emotionele laag ligt tussen de mentale en het fysieke lichaam in, die doen dus automatisch gezellig mee. Er wordt flink ontgift (toxische energieën). Alle ontgifting loopt merkbaar via het fysieke. Begrijp je nu waarom veel mensen ineens zo'n behoefte hebben aan ontgiftingskuren en gezonder eten? Merk je al dat je ineens geen zin meer hebt in eten dat je
voorheen lekker vond? Het proces van schoonmaken en ontgiften zet extra druk op je organen, vooral de nieren en lever hebben het zwaar te verduren. Drink veel water! Wallen
onder je ogen, maagzuur en opgeblazenheid zijn een teken van stress van deze organen.

Als het overmaat aan zuren vrijgemaakt wordt door de ontgifting kunnen je gewrichten pijn gaan doen en kun je hoofdpijn krijgen wat je voor die tijd misschien wel nooit had. Heb je geluisterd naar de signalen uit de spirituele laag en je fysieke laag en ben je het kosmische schoonmaakproces gaan stimuleren door lekker gezond te gaan eten en drinken en de ontgifting is begonnen dan zul je in eerste instantie niet begrijpen waarom je jezelf
slechter bent gaan voelen. Nu wel hoop ik. Dat je hier bek af van wordt zul je nu ook begrijpen. Hou vol!

We zijn ons weer bewust gaan ontwikkelen tot multidimensionale wezens. Waren we al maar we wisten het niet meer. Onze hersengolf-frequenties zijn aan het veranderen.
Een driedimensionaal wezen (de nog niet bewust geworden mens zoals we dat eeuwen geweest zijn) functioneert op bèta. Je gaat naar alfa als je mediteert of bv. bidt. Dit is een lichte meditatie. Bij tetra (in deze staat wordt er veel gegaapt) ga je in diepe meditatie, direct in contact met de Bron, met een doel. Normaal gesproken gaan we hier bewust voor zitten dan
wel liggen. Nu overkomt ons dit gewoon terwijl we aan het werk zijn, douchen, winkelen enz. Welkom in de 5e dimensie! Dit is onwennig en zelfs eng. Je hersens zenden uit dat je moet gaan rusten want je lichtlichaam wil op reis. Tetra is een staat die je lichaam herkend als het signaal dat je moe bent en gaat slapen of dat je bewust in contact gaat met de Bron. Ook
dit laatste verlangt het verlaten van je lichaam. Een aantal mensen ervaart ook in hun fysieke lichaam het verschuiven van de trilling. Voelt als mieren in je hoofd of heftig trillen. De kosmische hoofdchakra's (nieuwetijdschakra's) doen dan ook flink hun best om zich te openen. Het is nu zaak om hier mee te leren omgaan. Het is een overgangsperiode waar
niemand van kan zeggen hoe lang die duurt. Leer mee te bewegen met deze golven, geen paniek of helemaal wegzweven, al zal dit laatste voor een aantal moeilijk zijn want daar is het een natuurlijke staat voor (denken ze) en erg aanlokkelijk. Op een dergelijk moment kun je jezelf soms op afstand ervaren en het gevoel hebben niet terug te kunnen in dat lichaam. Aarden! Denken dat je jezelf vast klemt aan de aarde of zelfs erin zakt.

Begrijp dat je lichaam leert om zich aan te passen aan de wisseling van hersengolf-frequenties. Ook de hersenhelften doen hun best om beter te gaan samenwerken. Misschien begrijp je nu ook de twijfelfase waarin je misschien zit. De ene dag een geweldig idee, de volgende dag is het niets. Een spontane openhartige email gestuurd, de volgende dag heb je spijt. Ook het tranendal dat zomaar opkomt, heeft hiermee te maken. Op de grens van gevoel en ratio liggen de emoties. Grote schoonmaak!

Wees voorzichtig als je bv. auto rijdt, concentreer je en focus. Een wisseling van frequentie zit in een klein hoekje als je uit gewoonte rijdt. Blijf gegrond! Werk eraan om in je lichaam te blijven. Hier zijn genoeg oefeningen over te vinden. Vergt discipline, inderdaad. Laat die rationele hersenhelft nu eens doen waar die voor bestemd is.

Maak onderscheid tussen echte vermoeidheid en uitbreiding van bewustzijn zodat je jezelf geen zorgen maakt. Neem rust als dit nodig is, het is een vermoeiend proces maar als je weet hoe het werkt kun je die andere staat gebruiken voor het creëren en manifesteren van wat je echt wilt. Dan gaan we uiteindelijk naar de 9e dimensie! Lichtgroet, Ellen Benschop

Overgenomen met toestemming van: www.aquari-el.nl

Het tweede chakra

Afgelopen dagen kreeg ik bericht dat het Manisola instituut Maastricht, onder leiding van Roland van Vliet, een module chakra’s gaf. Ik voelde direct dat dit het laatste stukje kon zijn betreffende afsluiting van het verleden. De dagelijkse oefeningen uit het boek ‘de Healingcode’ van Alex Loyd heeft al het meeste werk verricht. Die dagelijkse 6 minuten oefeningen doen helpt enorm om los te komen van verdriet en pijn uit het verleden, zonder dat je het opnieuw moet ervaren. Het boek kan ik iedereen aanraden die nog pijn en verdriet voelt. Of dat een verdriet van nu is of uit het verleden, doet er niet toe. Het gaat om het loslaten en opnieuw beginnen. Ik ben er drie maanden mee bezig geweest, blijf de oefeningen wel doen, wat heeft geresulteerd dat ik het verdriet om Berry, mijn overleden man, heb losgelaten. De aanrandingen en verkrachting uit mijn jeugd. De liefdeloosheid en onverschilligheid van mijn ouders heb ik daardoor vanuit mijn ziel kunnen vergeven. De mislukte relatie van bijna acht jaar en andere pijn en verdrietigheden met grote gevolgen. Er is rust gekomen in mezelf. Wat heb ik nog meer te wensen? Natuurlijk, een nieuwe liefde zou heel mooi zijn. Daar sta ik niet alleen in dus wacht ik rustig af of Onze Lieve Heer tijd heeft om er eentje voor me uit te zoeken, die echt bij mij past. Of die ene grote financiele zorg die nog steeds op mijn schouders rust, dat die wordt weggenomen. Ik weet als geen ander dat alles zich vanzelf oplost, op de tijd die daarvoor staat. Er blijven altijd wensen over in een mensenleven. De vervulling ervan komt vanzelf op mijn pad, als het goed voor me is.

De Chakracursus was vorige week al begonnen, ik viel dus gelijk in het tweede chakra. De behandeling van eerste wordt volgende week ingehaald. Roland sprak in de meditatie over onverdeelde aandacht en schouwen en het eerste wat ik dacht was ‘waar heb je het over’? Maar langzamerhand kwam er toch een licht gevoel van trans en kwam ik in een diepere laag van mijn gevoel terecht bij het tweede chakra. Op dat moment stopte Roland met praten. Berry, die mijn tweelingziel was, iets wat ik pas sinds kort met zekerheid weet, is ook één van mijn gidsen geworden. Ik voelde hoe hij achter mij kwam staan. Even later ontvouwde zich een prachtige bloem, lijkend op een Gerbera maar met veel meer blaadjes. Die blaadjes vouwden zich stuk voor stuk helemaal open. De blaadjes die dubbel gezeten hadden werden even mooi en glad als de anderen die samengeperst zaten om het geelwitte hart van de bloem. Volgens Berry had de bloem jarenlang opgesloten gezeten, Nu groeide en groeide hij tot hij helemaal open lag tegen de binnenkant en over de bovenkant van mijn bovenbenen. Zelfs een groot stuk van de steel was te zien. Nadat ik hem, of is een bloem vrouwelijk, helemaal had mogen zien kreeg hij/zij meer normale proporties, om even later opnieuw te groeien en zich over mijn benen uit te strekken. Het bleef heen en weer gaan. Ik kreeg een blij gevoel en kon dat niet anders uitdrukken dan met de woorden; hoera, mijn tweede chakra is geopend en staat in bloei. Alles heb ik los kunnen laten wat aan pijn en verdriet is voorgevallen in mijn leven. De vraag waar ik nog mee zat was dat de originele bloem maar zes blaadjes had. Ik wist niet eens dat er bij het tweede chakra een bloem hoorde en de mijne had ontelbare blaadjes. Als antwoord van Berry kreeg ik door dat elk blaadje stond voor een stuk verdriet en pijn. Ik begreep het. Pijn en verdriet waren er genoeg geweest in de afgelopen 70 jaar.

Na de oefeningen voelde ik tintelingen aan de linkerkant van mijn hoofd. Berry gaf een compliment door over mijn haren te strijken, iets wat hij bij leven ook altijd deed. Wat ik voelde en nu nog steeds voel is een enorme rust in mezelf. Hoewel de kleur van deze chakra oranje is, was ik heel verbaasd dat mijn bloem zachtroze was, maar echt druk kan ik me er niet om maken. Het was mijn beleving en ‘zien’. Ik mocht tijdens de les meer zien. Bij twee mensen zag ik hun gidsen staan en deze gaven een boodschap voor hen aan mij door, die ik van Roland en henzelf mocht vertellen. Een prachtige ervaring. Ik was toch bang dat ik de les erdoor verstoorde, maar Roland schreef vanmorgen nog het volgende mailtje terug op mijn vraag:

Ik hoop niet dat ik in jouw vaarwater heb gezeten, want dat was niet de bedoeling. Maar als ik iets zie wat iemand kan helpen vraag ik wel of ik iets mag zeggen, Jij kunt daar rustig nee op zeggen, als het je stoort.

Antwoord Roland: Beste Maus, ik heb het heel fijn gevonden je hier in Manisola te mogen ontmoeten! Je stoort helemaal niet; hebt een belangrijke bijdrage gegeven. Je gaat daar ook heel integer mee om; heel plezierig. Vraag altijd naar de betekenis van mijn woorden; want het gaat om het kunnen verstaan van elkaar.  Ik denk dat je meerdere bladen hebt gezien, omdat je ook een beeld in relatie tot het chakra kunt ontvangen. Hoewel de chakra zes bladen heeft, objectief gezien, kan dat beeld met meerde bladen als meerde episoden uit je leven ook iets belangrijks zeggen. Ik ben heel blij dat mijn uitleg vruchtbaar was voor je. Verheug me je volgende week weer te mogen zien. Hartelijkste groet, Roland

Met een fijn gevoel kijk ik terug op deze eerste les en verheug me op de andere zes lessen.

© Maus Sturmer

De ware ingewijde en het ware medium

Vanmorgen las ik onderstaande tekst van Omraam Mikhaël Aïvanhov. Ik wil er graag een kort verhaal op aanvullen. Zo’n 18 of 19 jaar geleden, Berry is inmiddels bijna 16 jaar overleden, kwam een wanhopig man bij hem in de praktijk. Anderhalf jaar ervoor had hij in een café een vrouw ontmoet die zichzelf voorstelde als helderziende. Zij vertelde hem dat hij maar moest gaan genieten van het leven, zijn geld beter op kon maken, omdat hij nog maar een klein jaar had te leven. De man had blindelings haar raad opgevolgd. Had zijn huis verkocht, was gaan reizen, en had al zijn spaargeld opgemaakt. Nu, anderhalf jaar later leefde hij nog en kwam vol wanhoop naar Berry om zijn raad te vragen. Zij was een charlatan, had de man alleen iets gezegd om interessant te zijn en zijn aandacht te vragen. Ondertussen had hij alles verloren wat hem dierbaar was geweest. Bovendien wilde hij weten hoe lang hij nog had te leven. Berry antwoordde dat hij hierover niets had te zeggen, maar beslist niets zag van een overlijden, als je dat als medium al te zien krijgt.

Hetzelfde heeft mijn dochter meegemaakt, een paar weken voor haar trouwen. Ook tegen haar werd verteld dat haar man al jong zou overlijden tijdens zijn werkzaamheden als vrachtwagenchauffeur. Inmiddels zijn zij bijna 25 jaar gelukkig getrouwd. Echter die angst heeft jarenlang de overhand gehad. De kaart des doods, die gebruikt wordt tijdens het kaartleggen betekend een verandering in je leven, maar heeft meestentijds niet met de dood te maken. Ik weet weinig van kaartleggen, maar volgens mij moet er meer omheen liggen wil je zeker weten dat iemand gaat overlijden. Je mag het zeker niet vermelden aan je cliënt, is mijn stelling.

Geloof me, een echte ingewijde, een medium of helderziende, loopt beslist niet te koop met wat hij of zij doet en zal zeker niets zeggen over ziekte en dood. Voor het eerste zijn dokters die het beter weten en zelfs zij kunnen zich hierin nog vergissen, omdat de wil en de kracht van de mens soms sterker is en alles kan overwinnen. Over de dood beslist alleen God en geloof je niet in ‘Hem’, dan weet je toch dat hier of daar iets is dat hoger is dan wij kunnen bevatten. Toen ik in 1990 met dit werk begon wilde ik alleen maar werken als ik nooit iets van ziekte of dood door zou krijgen en in al die jaren is me dat ook nooit gebeurt.

Wilt u persé naar een medium, laat uw gevoel dan spreken. Onze ziel weet alles zelf en in wezen heeft u ons niet nodig. Vertel niets uit of over uzelf, wanneer u toch naar hem of haar toe wilt gaan. Laat het medium spreken en eis dat u een opname meekrijgt van het gesprek. Alleen dan kunt u alles nog eens terugluisteren en weten of het medium het bij het rechte eind had. Bovendien ‘moet’ u nooit iets. U mag dingen veranderen in uw leven als uw gevoel aangeeft dat het goed is voor u.

De ware ingewijde, ik geloof niet dat ik dat ben of van mezelf zou kunnen zeggen, staan op een heel hoog niveau en ik weet maar zo’n heel klein beetje. Leer nog dagelijks/wekelijks bij. Van mijn leraar Ton kan ik dat wel zeggen. Hij is een zuiver mens en tracht ons naar een hoger plan te tillen. Als medium mag je dankbaar zijn voor de boodschappen die je doorkrijgt. Hopen dat de persoon die in jouw praktijk is gekomen gelukkiger naar buiten gaat, dan voor hij of zij binnen is gekomen. Soms moet je ook strenge boodschappen doorgeven, vooral als een persoon erg egoïstisch is. Dat is niet altijd fijn en het is de vraag of die enkeling er iets mee doet. Maar dat is niet aan ons.

Mijn advies. Voor u naar een medium gaat, een paragnost, helderziende, of hoe ieder zich noemt, laat uw gevoel spreken en onderzoek of het werkelijk nodig is. Ieder mens heeft intuïtie. Bij de een is het sterker ontwikkeld dan bij de ander. Luister naar uw gevoel en veelal weet u zelf het antwoord al, waar u naar op zoek bent. Geloof niet iemand die u ongevraagd advies geeft. Geloof de tekst hieronder. Een echte ingewijde en dat geldt ook voor een echt medium, zal nóóit ongevraagd advies geven, maar eerst aan u vragen of u iets wilt horen of weten. Het is aan u om ja of nee te zeggen. Ik kan het niet vaak genoeg vertellen. En zelfs dan kunt u altijd nog beslissen of u de weg wilt volgen die is geadviseerd of uw eigen weg wilt kiezen. Wat u in uw leven ook kiest, elke weg is goed. Foute wegen bestaan niet, omdat u uit die weg ook weer heeft geleerd. Ik wens u een fijne dag vol wijsheid, maar ook vol plezier en zonneschijn.

© Maus Sturmer

Dagtekst van dinsdag 6 november 2012.

"Tegenwoordig, het is geweldig, kun je overal Ingewijden ontmoeten, zelfs in kroegen en op kermissen! En hoe herken je ze? Oh! Dat is eenvoudig, zij zeggen het zelf: ‘Ik ben een Ingewijde.’ Sommigen voegen er zelfs aan toe dat zij de zevende, achtste of negende graad van de Inwijding hebben bereikt, en de lichtgelovigen, de blinden jubelen: ze hebben een
Ingewijde gevonden, die hen in enkele dagen ook zal inwijden, wat een zegen! In het verleden waren de Ingewijden bij niemand bekend, behalve bij hen die waarachtig naar hen op zoek waren en hen konden onderscheiden. Zij zeiden nooit dat ze Ingewijden waren, ze bleven geheim, in de schaduw, in het verborgene. Zoals de Kluizenaar van de negende kaart van de Tarot, die oude man die een lamp in zijn hand houdt en deze beschut met de plooien van
zijn lange mantel, om ze aan het zicht van de menigte te onttrekken. Dat is het beeld van de ware Ingewijde."

Omraam Mikhaël Aïvanhov

Vind u de dagelijkse teksten mooi genoeg om zelf te ontvangen, meld u dan aan bij:

www.prosveta.nl

Mijn astrale lichaam en een klein wonder

Afgelopen maandag was de laatste cursusavond van de Sethgroep. Nog niet eerder heb ik er over gesproken. Er gebeurde niet veel, dus was er weinig te vertellen. De avond van de Sethgroep bestaat uit drie delen. We kijken eerst een stukje film van ‘ Omraam Mikhaël Aïvanhov.’ Zijn wijze woorden en inzichten maken dat je dieper na gaat denken over het leven. Zo ook weer vandaag. Onderstaande tekst kwam binnen:

Dagtekst van vrijdag 20 juli 2012.

"Om ons te beschermen tegen het kwaad zijn wij zelf niet zo goed toegerust. Het kwaad daarentegen is goed gewapend, het heeft een ongelooflijk arsenaal waar tegenover wij machteloos zijn. Daarom dienen we in deze ongelijke strijd de Heer te vragen onze
bondgenoot te worden. Wat doet een land als het door vijanden wordt aangevallen? Het zoekt bondgenoten. Wanneer ze in moeilijkheden verkeren hebben mensen instinctief die eeuwenoude wijsheid om altijd bondgenoten te zoeken; ze voelen dat ze alleen te kwetsbaar zijn. Dus ook wij dienen te weten dat het kwaad zoveel middelen heeft, dat we het nooit kunnen overwinnen als we geïsoleerd blijven. De oplossing is ons te verbinden met de Heer, met de hemelse entiteiten, met de aartsengelen, met de godheden, om hun de kans te geven het kwaad te bestrijden… Inmiddels zijn wij toeschouwers, we wonen de strijd bij en zien hoe de Hemel, dat wil zeggen, de goddelijke kant in onszelf, ons Hoger Zelf, bezig is de overwinning te behalen." Omraam Mikhaël Aïvanhov.

Als ik deze dagtekst lees en ik zie op mijn website http://www.god-ikvraagu.nl onderstaande brief aan God staan, dan heb ik toch wat moeite met de brief van Mikhaël Aïvanhov. Want hoe kunnen engelen dan dit kwaad bestrijden? Het gebeurt bijna dagelijks.

Lieve god ik vraag u om te helpen ,onze schoonzoon is afgelopen weekend zo in elkaar geslagen door 2 jongens. Hij heeft er een gebroken oogkas aan over gehouden ook werd hij schriftelijk bedreigd met de dood. Ook mijn dochter werd mishandeld en aangerand ik vraag u god help hen dat de daders gestraft zullen worden , ik mag niet oordelen god ,maar dit vind ik niet kunnen. Ik zal tot u bidden om hulp, ik zal u danken voor wat u doet en voor wat u gedaan hebt, maar hopelijk wordt dit snel opgelost en hoeven zij allebei niet meer bang te zijn, help alstublieft god?Afzender een bezorgde schoonmoeder.

Ik geloof heel sterk en ik weet dat deze jongens hun straf zullen krijgen, maar toch………, het is heel moeilijk te accepteren dat geweld steeds meer gaat overheersen. Ik wil geloven in een betere wereld en daarom luister en lees ik steeds weer met aandacht de woorden die Omraam Mikhaël Aïvanhov tot ons spreekt. Als wij met zijn allen durven geloven in een betere wereld, dan komt er een dag dat er wereldvrede is.

Terug naar de cursus. Het tweede uur besteden we aan Saint Germaine. Ook hij spreekt in zijn boeken wijze woorden en doet uitspraken waar ik veel mee kan. Maar ook hier trek ik soms mijn wenkbrauwen op, omdat het mij even te diep of te ver gaat. Is dat niet juist de bedoeling, vraag ik mezelf dan af? Het is in ieder geval een teken dat ik over zijn uitspraken nadenk en moet ik er altijd wat mee kunnen? Nee. Zonder schuldgevoel bedenk ik dan, dat het niet nodig is. Ik leer de dingen waar ik verder mee kan. De rest kijk ik naar, lees het en leg het naast me neer, tot de dag dat ik voor eenzelfde vergelijking kom te staan en juist dat stuk wat ik niet begreep, in een helder ogenblik, als een bliksemschicht binnenkomt en ik de tekst wel begrijp. Pas dan kan ik het ook in de praktijk ervaren.

Het laatste stuk van de avond gaat over Seth. Hij is een hoogstaande entiteit die via Jane Roberts, een medium, en haar man boeken heeft geschreven om alles wat wij nodig hebben in het leven, door te geven. Ik ben net begonnen aan het eerste deel, Seth spreekt. Het is zeker niet vervelend lezen, al moet ik ook hier goed nadenken over sommige dingen. Andere uitspraken zijn weer heel verhelderend.

Tussen St, Germaine en Seth in is er altijd een kleine pauze met wat lekkere hapjes. Als overgang naar het uur van Seth volgt een korte meditatie. De laatste tijd lukte mediteren niet goed, nu des te beter. Op gegeven moment zag ik mijn eigen astrale lichaam. Ik zag mezelf rond de 180-185 lang en superslank. Eerst kon ik het niet geloven. Mijn aardse lichaam heeft kledingmaat 44 en is maar 1.58 mt. groot. Het leek mij onwaarschijnlijk dat ik dit kon zijn. Toch werd het steeds duidelijker aangegeven. Supermooi en omgeven door een ietwat doorzichtig gewaad in een onwaarschijnlijke mooie witte kleur. Nu ben ik in werkelijkheid voor mijn leeftijd niet lelijk, trouwens wat is mooi of lelijk? Maar ik bedoel dat ik voor 70 jaar nog een mooie huid heb met heel weinig rimpels. Op het moment dat ik mezelf zo zag had ik het gevoel dat ik al een stuk op weg was naar de zuiverheid van mijn ziel, die door mijn astrale lichaam uitgestraald werd. Is het toeval dat juist afgelopen weekend mijn beide dochters, onafhankelijk van elkaar, zeiden dat ik zo ontzettend in mijn voordeel was veranderd sinds ik op de cursus zat? Ook een goede vriendin had dezelfde ervaring. Zelf heb ik ook al veranderingen gemerkt. Echter nu bleek dat dit dus veel sterker was dan ik zelf had kunnen bevroeden. Ik ben er blij en gelukkig mee. Mijn lessen hebben ervoor gezorgd dat ik nu iedere dag God bedank dat ik “leef”. Ik voel me gelukkig en blij. Ben dankbaar voor elk beetje wat ik bezit en soms ook nog mag delen met anderen. Wilde ik nog geen jaar geleden eigenlijk nog steeds liever dood zijn, al wist ik dat ik zeker geen zelfmoordpogingen meer zou doen. Nu is mijn hele denken en doen, mijn wereld sterk veranderd de afgelopen 7 maanden. Van toch enigszins negatief denken, naar positiviteit. Ik heb mijn leven zelf in de hand genomen. Beslissingen genomen, maar ook weer op een andere manier teruggedraaid, omdat ze beter waren voor mezelf. Hierover komt één dezer dagen nog een stukje te staan op http://levensverhalenvanjouenmij.blogspot.nl/

Mijn verhalen zijn even voor een maand uit de lucht gebleven door al deze veranderingen. Ook dat is goed. Daarnaast heb ik meegedaan aan een paar commercials, onder andere de nieuwe van Albert Hein, waarin ik soms wel en soms niet te zien ben. Niet zo belangrijk. De opnamedag was leuk en daar ging het om. Soms is een andere wereld heel leuk om af en toe in te verkeren. Een wereld van glitter en schijn, maar leuk om mee te beleven. Ook in komende weken zullen de verhalen summier verschijnen. Mijn fototentoonstelling, die in oktober over de fietstocht van Santiago plaats vindt, heeft even voorrang. 4000 Foto’s moeten er worden uitgezocht. In passe-partouts gezet en ingelijst worden. Een fotoboek wordt samengesteld met wat teksten en korte belevenissen ertussen. Veel, maar ook dankbaar werk.

Mijn verandering is al in werking gegaan tijdens de fietstocht naar Santiago en blijft zich voortzetten. Daar ben ik dankbaar voor.

Nog een klein wonder.

Zaterdag 7 juli was ik met een kleine groep mensen fotograferen in Rotterdam en op de landtong van Rozenburg. Op dit stukje grond vind men 130 vogelsoorten en heb je een schitterend vergezicht over de nieuwe Waterweg. Er lopen Schotse Hooglanders en Koningspaarden vrij rond. Ook aan fauna ontbreekt het niet. Zo had ik een foto gemaakt van gele bloemen. Bij nader inzien vond ik hem minder mooi, wilde hem weggooien, maar mijn gevoel zei dat ik een stukje uit moest snijden. Nadat ik de foto had uitgesneden zag ik langs de steel een foto van een man. Mijn gevoel gaf aan dat het een zeeman is geweest, met het lapje voor zijn linkeroog. Zelfs kun je bij het uitvergroten zijn schouder zien. Is het een waterdruppel bij zijn oor, hoewel het een stralende dag was, of is het een oorring, waar de zon net op schijnt. Zeker is, dat dit een cadeau is, wat ik heb gekregen. Een verdwaalde ziel die liever hier bleef, dan naar het licht te gaan, of een entiteit die net als wij wilde genieten van het uitzicht over de Waterweg. U mag het zeggen.

Klik op foto dan is het gezicht links van de steel van de bloem beter te zien.

Een korte onbewuste uittreding na lange tijd, het hoger bewustzijn en de zeven universele wetten

Het zijn eigenlijk drie op zichzelf staande zaken, in tijd van een paar dagen gebeurden.

Weken lang heb ik in een dip gezeten, waar ik nauwelijks uitkwam. Was zo boos op mezelf dat ik 7½ jaar was blijven geloven in een fata morgana. Vanaf de nacht, dat ik de ekster van zijn pijn had afgeholpen, (lees artikel op: (uittredingen-astraalreizen-maus), lijkt het wel alsof die hulp wederzijds is geweest. Alle boosheid naar mijn ex was verdwenen. Ik werd elke dag rustiger. Echter rustig genoeg om geconcentreerd  en ontspannen mijn oefeningen te doen. Toch voelde ik mij met de dag beter worden. Vanaf de nacht met de ekster konden mijn ex vriend en ik sinds lange tijd zonder boosheid met elkaar communiceren.

Vanmorgen werd ik om zes uur wakker. Had nog een uurtje tijd om wakker te worden en ging mijn oefeningen doen met het besef dat er niets hoefde. Dat laatste was namelijk sinds ik bezig was met de cursus uittreden wel het geval. Ik wilde perse uit mijn lichaam, dus lukte het meer niet dan wel. Nu had ik echt zoiets van; ‘ach, ik zie het wel’. De ontspanningoefeningen geven een licht gevoel in je hoofd en grote vrijheid in jezelf. Een mooi begin van de dag.

Ik heb geen idee hoe lang ik bezig was, maar op gegeven moment was ik ergens in een theater, samen met mijn ex vriend. Wij waren stoelen aan het verplaatsen. Ik tilde een stoel op en kon hem bij wijze van spreke met twee vingers vasthouden. Verbaast verplaatste ik de stoel naar een iets hoger gelegen podium. De stoel woog niets, terwijl hij er heel zwaar uitzag. Direct daarna was ik weer terug in mijn lichaam. Mijn lichaam voelde stijf aan, terwijl mijn geestelijke vermogen precies wist wat er was gebeurd. Het was opnieuw een wonderlijke ervaring. Hoe meer ontspannen ik de oefeningen zonder verwachtingen beoefen, hoe meer er gebeurt. Terwijl ik al menig keer probeerde met de oefeningen verder te komen lukte dit niet omdat ik perse Berry wilde ontmoeten. Het zal vast een keer gebeuren, maar waarschijnlijk is het de tijd er nog niet voor. Het is zeven uur in de morgen, tijd om op te staan. Genieten van weer een prachtige dag vol zonneschijn.

Afgelopen dagen heb ik in de tuin wat plantjes gezet, een appel en pruimenboompje geplant in de hoop dat ze ooit een vrucht geven. Een tuin zo vol met vogels zend veel liefde uit. De jonge vogels zijn uitgevlogen en komen nu samen met de ouders ontbijten, lunchen en dineren. Bij de jonge vogels zit nog veel dons tussen de veertjes. Het is een drukte en gekwetter van ’s morgens vroeg tot ’s avonds laat in de voerbak. Een wekker heb ik niet nodig. Tussen vijf en zes uur ’s morgens wordt ik vanzelf gewekt door vogelgezang. Ik ben een gelukkig mens. Zelfs de onrust ontaard in rust, dat merkte ik vanmorgen tijdens de ontspanningsoefening. Het is heel lang geleden dat ik mezelf zo ontspannen heb gevoeld.

De verhouding met mijn ex vriend is een stuk beter geworden sinds mijn boosheid weg is en we elkaar weer hebben gezien op de bruiloft van Hub en Lindsay. Hij reed het paar met de auto en heeft gefilmd, terwijl ik de hele dag heb gefotografeerd. Mijn eerste bruiloft. Het was spannend. Was een paar dagen ervoor met ze naar kasteel Ehrenstein gegaan om proeffoto’s te maken. We hadden geluk. Op de dag van de bruiloft stonden er twee politiemotoren bij het kasteel en er kwam nog een politiewagen aan met loeiende sirene. De vrouwelijke agenten wilden best even bij de wagen poseren met het bruidspaar. Het is een mooie dag geworden voor ons allebei in vrede en liefde voor het bruidspaar.

Het hoger bewustzijn

Er zijn drie oefeningen om ons hoger bewustzijn in overeenstemming te brengen met ons lager bewustzijn.. Eèn oefening van Omraam Mikhaël Aïvanhov heb ik hier beschreven in eigen woorden. Aangezien we allemaal een beter leven wensen vol liefde, geluk, gezondheid en materieel, is het mogelijk ons hoger en lager bewustzijn in overeenstemming te brengen door onderstaande oefening uit te proberen. We worden er beter van, geestelijk en materieel. Ons hoger bewustzijn weet alles, ons lager bewustzijn weinig. Samen kunnen we heel veel, dus probeer net als ik het eens uit met de volgende oefening:

Visualiseer dat je hoger bewustzijn ergens in het universum naar jou hier op aarde kijkt en contact wil leggen. Het ziet onder welke moeilijke omstandigheden wij hier leven en wil ons graag helpen. Leg contact met elkaar door middel van een energiestroom. Laat de stroom heen en weer gaan tussen jou en haar/hem. Vraag het hoger bewustzijn om alles wat het weet en ten goede van jou komt hier op aarde, naar jou toe te sturen. Het bezit alle kennis, die wij hier op aarde ten goede kunnen gebruiken. Alles wordt duidelijk wanneer de energiestroom telkens weer op gang wordt gebracht. Op een dag word je samen één. Een fijne oefening. Omraam Mikhaël Aïvanhov beschrijft drie oefeningen in zijn boekje, maar deze vond ik persoonlijk de fijnste en duidelijkste.

De zeven universele wetten, beschreven in het nieuwste boek van Marja de vries, 'De Hele Olifant in Beeld'.

De zeven universele wetten zijn heel belangrijk in ons leven, zonder dat we echt beseffen welke het zijn, als je daar niet mee bezig bent. Al weken heb ik ze opgeslagen liggen in mijn mappen, doorgekregen van Ton. Het is soms erg veel tegelijk wat hij doorstuurt om door te lezen. Ik kan het niet allemaal in één keer opnemen. Maak er dus maar kleine snoepjes van en proef met kleine beetjes. Alles op zijn tijd, denk ik dan maar. Het laatste stukje dip is verdwenen en er komt weer wat uit mijn pen.

Afgelopen vrijdag had ik de uittreding, vannacht is het een onbewuste uittreding geweest, maar wel met een duidelijke opdracht erbij. Ik moest over de zeven wetten  schrijven. Of iemand ze wil lezen is de vraag, maar dat vind men hierboven minder belangrijk. Als ik namelijk niet schrijf komt het niet bij degene die hier wel  interesse in heeft, wordt gezegd. Dus volg ik de opdracht en geef de wetten door zoals ze zijn beschreven, zonder al teveel uitleg erbij. Dat is niet aan mij. Ik mag niet zomaar teksten pikken uit boeken.

Ik heb deze zeven wetten in beknopte weergave doorgekregen van Ton. Het boek ‘de hele olifant in beeld’ ben ik in begonnen. Persoonlijk vind ik dit boek, evenals de uitreksels van Ton, nogal moeizaam om te lezen. Na de zeven wetten gisteravond voor het slapen gaan eens te hebben doorgelezen, bedacht ik: ‘geef mijn portie maar aan Fikkie”. Het is me te ingewikkeld. Misschien moet ik mijn eigen woorden gebruiken om duidelijker te zijn voor de mensen die net als ik de wetten wat moeilijk vinden samengevat. Het boek is trouwens heel knap geschreven en veelomvattend. Toch geef ik het maar in mijn eigen simpele gedachten weer.

Wet 1: De wet van Eenheid. Alles wat bestaat komt voort uit één en dezelfde eenheid of bron, Liefde.

Kort samengevat: Alles is Liefde, dus is dat de weg die we in moeten slaan. Op zich al moeilijk genoeg om je daar dagelijks aan te houden. Ik hoef maar aan gisteren te denken, het was een mooie proef. Ik zat op een terrasje. Een meisje kwam mijn bestelling opnemen. Na tien minuten wachten nog steeds niets. Inmiddels waren andere gasten gekomen en allang bediend door een ober, Na tien minuten kwam hij vragen of ik wat wilde drinken. Deelde hem beleefd mede dat ik van plan was weg te gaan na tien minuten wachttijd. Op dat moment kwam het meisje eindelijk met mijn thee aanlopen. Van binnen was ik boos, maar ben toch beleefd gebleven. Toch een beetje Liefde, of niet? Toen het op betalen aankwam gaf ik zeer tegen mijn gewoonte in, geen fooi. Ik weet dat ze het nodig hebben op hun salaris. Achteraf toch niet zo liefdevol dus.

Wet 2: De wet van overeenstemming

Zoals dit staat beschreven vind ik het moeilijker om in mijn taal te beschrijven. Toch kan ik me er iets bij voorstellen wat ik in eigen woorden weer zal geven. Het heeft te maken met materie en realiteit. Ons eigen fysieke lichamen en de niet fysieke lichamen rondom ons heen. In mijn woorden simpel gezegd: ‘ Als ik in overeenstemming met mijn geweten kan leven ben ik toch op de goede weg naar de wet van overeenstemming? Als mijn fysieke lichaam zich goed voelt is het in overeenstemming met de geestelijke lichamen om mij heen. Als mijn gedachten positief zijn, is het leven ook aardig en positief voor mij. Dan ben ik een gelukkig mens en leef in overeenstemming met het universum.

Wet 3: De wet van Trilling

Alles in en om ons heen vibreert en bestaat uit trillingen en energie. Energie volgt de weg van de minste weerstand. Wanneer wij energie door ons heen en om ons heen laten stromen, gaat het leven stukken makkelijker met ons om. Heeft te maken met overgave. Geef energie alle ruimte in jezelf en je gaat je steeds beter voelen. Energie kun je de hele dag halen uit de aarde, de natuur en uit het universum. Ook ons lichaam levert energie als we er om vragen. Weet je nog de oefeningen die ik in een van de eerste verhalen heb geschreven? Gebruik die oefeningen om je lichaam vol te pompen met energie en je voelt je beter.

Wet 4: De wet van Polariteit

Polariteit betekent twee uitersten, gewoon twee tegengestelde zaken. Aangezien ik het zelf ook niet helemaal wist, heb ik het op internet opgezocht en het stukje vertaling hieronder geleend van de bron: (transformatiebegeleiding). Bij elektriciteit is het de plus- en de minpool. Bij magnetisme – de noord- en de zuidpool. Bij intermenselijke verhoudingen – goed en kwaad. Licht en duisternis. Yang en yin. Man en vrouw.

Wet 5: De wet van Ritme

Ons hele leven bestaat uit ritme en groei. Bepaalde ritmes komen in de vorm van lessen steeds terug in ons leven, net zo lang tot we hebben geleerd. Ons dagelijks leven bestaat alleen maar uit ritme en vaste patronen. Hoe meer wij als mens in staat zijn ritmische golven te volgen en ontwikkelen, hoe meer wij spiraalsgewijs groeien. Er is een ritme van komen en gaan.

Wet 6: De wet van oorzaak en gevolg

Een mooi voorbeeld hiervan zijn onze gedachten. Zijn ze positief, dan verloopt ons leven ook positief. Zijn ze negatief, gaat alles fout in ons leven. Oorzaak en gevolg. Men noemt veel dingen toeval. Klein voorbeeld is: Ik denk aan jou en even later gaat de telefoon. Jij bent aan de lijn. Toeval? Nee, toeval bestaat niet. Op een of andere manier sturen wij met onze gedachte de ander een boodschap, die daar op dat moment voor open staat. Oorzaak en gevolg.

Wet 7: De wet van Dynamische Balans en de Gulden snede verhouding.

Deze wet vind ik zelf het moeilijkste en heeft te maken met het mannelijke en vrouwelijke principe. Twee schijnbaar tegengestelde, actieve beginselen en hebben te maken met dynamisch evenwicht. Het klinkt wat ingewikkeld, eigenlijk is het dat ook. Het is het evenwicht herstellen tussen het mannelijke en vrouwelijke principe. Wil je hier meer over weten dan zul je echt het boek “de hele Olifant in beeld” moeten lezen van Marja de Vries.

Het is een lang stuk geworden waar tien dagen in zijn beschreven. Over de laatste twee onderwerpen was ik beslist niet van plan te schrijven, maar blijkbaar hoort het bij mijn opdracht om dit naar buiten te brengen. Of het interessant is voor anderen weet ik niet. Ik wens iedereen fijne Pinksterdagen, mooi weer en misschien een beetje leesplezier. Maus

De ekster en ik, samen in de nacht

Een waar gebeurd verhaal.

Het is kwart voor één vannacht als ik in mijn slaapkamer gekomen een ekster met grote regelmaat hard hoor schreeuwen. Dat is om deze tijd niet normaal. Vogels slapen vroeg en beginnen rond vijf uur in de morgen pas te zingen en fluiten. Iedere dag weer een prachtig concert om mee op te staan. Vooral nu ze jongen hebben en deze ook nog mee nemen naar mijn tuin. Daar heb ik een grote hoek speciaal voor alle soorten vogels ingericht. Ernaast staat een groot Mariabeeld. Je zou het haast gewijd kunnen noemen, omdat alles heel vredelievend omgaat met elkaar, groot en klein. Jaar in jaar uit komen er steeds meer vogels en per maand eten ze zo’n 20 kg. voer op met z’n allen.

Ik kon het niet aanhoren en ging kijken. De ekster bleef maar schreeuwen, ook toen ik de tuin in liep. Eerst dacht ik dat er een kat in de buurt zat, maar die kon nooit in zijn buurt en op die hoogte komen. Ik kreeg de ingeving dat ik mijn spreuk moest gebruiken om met dieren te converseren. Nu had ik daar niet veel hoop op, want tot nu toe was dat me nooit gelukt. In mijn meditatiekamer heb ik eerst twee kaarsen opgestoken en de spreuk uitgesproken.

Terug in de tuin vroeg ik aan de ekster of hij mij zijn vertrouwen wilde geven en wilde vertellen wat er met hem aan de hand was. Ik heb het ontelbare keren gevraagd. Moest het heel zachtjes doen, anders maakte ik iedereen wakker. De vraag is of de ekster dat al niet had gedaan, zo hard was zijn schreeuwen. Op gegeven moment kreeg ik door dat ik Reconnection energie moest sturen, omdat hij pijnscheuten had. Deze energie werkt genezend. Gelukkig heb ik deze manier van genezen geleerd bij Ton. Ik heb de energie eerst tussen mijn handen opgewekt en daarna naar de ekster toegestuurd. Na een minuut of wat kwamen er grotere tussenpozen in zijn geschreeuw en na tien minuten stopte het helemaal. Op dat moment zag ik hem voor het eerst op een tak zitten. Tot nu toe had ik de energie, afgaande op zijn geluid gestuurd. Inmiddels is het vijf over half twee. Ik heb de ekster niet meer gehoord en zit nu in de avondstilte te schrijven in het optimistische gevoel dat ik misschien toch iets voor hem heb kunnen betekenen. De spreuk heb ik met en in dankbaarheid weer opgeheven, want dit mag niet blijven. Deze spreuk mag alleen met respect voor de dieren in nood worden gebruikt. Als ik het vanmorgen met Diane, mijn dochter, er over heb, verteld ze dat ik hem niet direct had moeten opheffen, maar dat pas vanmorgen had moeten doen. Misschien had ik in de nacht dan nog boodschappen doorgekregen van de ekster of enig ander dier welke hulp nodig had. Weer wat geleerd. Dit is nog een vrij nieuw gebied voor mij, maar ik ben er erg gelukkig mee.

Omdat ik niet precies weet onder welke rubriek ik dit moet plaatsen zet ik dit verhaal onder levensverhalen en uittredingen. Het gaat hier om een stukje genezing wat ik weer op de cursus uittreden heb geleerd. Dat heeft trouwens niets met de spreuk te maken om met dieren te praten. Die hebben maar enkele mensen ter beschikking en mag niet worden doorgegeven.

Reacties van anderen:
Wat een geweldige ervaring. Ik ben eigenlijk wel benieuwd waarom kikkers, salamanders, en zelfs een egel mijn huis in willen. Zoals je misschien op f.b. leest gebeurt dat nogal eens en ik vertel het niet eens altijd...Via de Engelenkaarten heb ik de kaart: krachtdier getrokken, wat inhoudt dat ik met dieren moet gaan werken. Ik zet dus ook braaf al die dieren buiten mijn huis, al heb ik daar wel mijn angst voor spinnen voor moeten overwinnen, want die sloeg ik vroeger liever dood. Nu doe ik ze op een papiertje en zet ze buiten. Ik heb ook een workshop dierenfluisteraar gedaan, althans het boek gekocht toen de dierenfluisteraar met Tijger zat te praten, ongeveer een half jaar voor zijn dood. Ze had toen al voorspeld dat hij dood zou gaan omdat hij zich aan mij gespiegeld had. Dit laatste heb ik eigenlijk nooit echt begrepen want ik heb hem toen gezegd dat ik onder behandeling ben en dat hij zich dus niet meer hoeft te spiegelen Toch is hij overleden...Zij had mij het boek gegeven zodat ik zelf met hem kon praten, maar de ene keer lukte het wel de andere keer niet. Over zijn ziek zijn heeft hij nooit met mij willen praten, wel dat hij blij is dat Kitty (de kat van onze dochter) bij ons is zodat als hij dood is ik nog een kat heb. Ik vond dat gemeen van hem want ik wil hem hebben, Kitty moet ik terug geven aan onze dochter als ze weer in Nederland is. Het enige wat ik kan bedenken is dat hij ook denkt dat Kitty bij ons blijft, want dat denk ik soms ook, omdat ze al zo gewend is aan ons en onze tuin met de daarbij behorende vriendjes en vriendinnetjes. Nou ja ik zie wel hoe het gaat. Ik zou het heel fijn vinden als ik met haar zou kunnen praten, want ik heb het idee dat ze tegen iemand zit te miauwen maar ik weet niet met wie, waarschijnlijk met Tijger of toch met iemand anders?! Ik hoor het wel van je. R.

Hallo Maus,

Jammer van die spreuk, maar je hebt gelijk, als het moet schijn ik wel met dieren te kunnen praten of ze in elk geval goed te begrijpen. Onze kat Tijger wou de laatste weken voor zijn dood alsmaar bij me op schoot zitten. Ik zat hem dan gewoon ouderwets te knuffelen, tot ik "voelde" dat hij liever ook Reiki wou zoals ik dat altijd noemde voor ik van de Reconnection had gehoord. Heb hem dat dan ook gegeven en als meneer er genoeg van had dan liep hij bij me weg, maar ik voelde wel dat hij me dankbaar was dat ik het bij hem deed. Op een gegeven moment wou hij niet meer dat ik hem hielp maar wou hij wel geknuffeld worden op de ouderwetse methode. Geen idee hoe hij dat Ik overbracht, waarschijnlijk telepathie of zo waar de kattenfluisteraar het ook al over had. Trouwens alles wat de kattenfluisteraar me vertelde wist ik al omdat ik dat ook al zo "voelde". Blijkbaar praten dieren alleen met je als ze het willen, want als ik andere dingen aan hem vroeg kreeg ik geen antwoord. Met Kitty heb ik deze band (nog) niet. Ja heel even toen ik haar naar mijn moeder bracht en ze vreselijk klagelijk zat te miauwen en dat terwijl ze toch nooit eerder wagenziek is geweest of zo. Ik keerde me om en vroeg haar wat er was behalve dat ik zoveel slijm uit haar bek zag komen zoals ik nooit eerder heb gezien. Ik was vreselijk in paniek maar zij stelde me gerust dat er niets was. Ik wou toch de dierenarts bellen maar toen ik bij mijn moeder kwam zei ze dat er niets aan de hand was, Kitty had waarschijnlijk een kikker of salamander opgegeten of dood gebeten en dan krijg je die slijmreactie. Dit klopte blijkbaar wel want na een poosje hield het slijmen op, alleen haar oogjes waren nog vochtig. De hele dag wou ze verder niet meer eten, pas de volgende dag begon ze te eten tot mijn opluchting. Ik probeerde nog met haar in contact te komen, maar het lukte me niet, maar ze heeft waarschijnlijk wel naar me geluisterd want ik dacht veel aan haar en zei dan dat ze moest gaan eten dan raakte ze dat nare gevoel in haar buik kwijt. Ik was zo blij toen mijn moeder belde en zei dat ze weer at. Helaas heeft ze nooit meer contact met me gezocht, dus met of zonder spreuk als het moet/mag dan kan ik inderdaad met dieren praten.
We hebben tot gisteren mooi weer gehad, alleen vannacht na 00.00 uur begon het te onweren en te regenen en zakte de temperatuur tot 15 gr. We wilden vandaag weggaan maar overal in de omgeving schijnt het te regenen en is het koud. Vandaar dat we maar thuis zijn gebleven en ik nu mailtjes beantwoord.

Ik hoop dat je spoedig weer zulke interessante ervaringen met ons deelt. Het geeft mij de moed om te denken dat ik niet gek ben of het me maar verbeeld dat ik alles gevoeld heb van onze kat. Vooral zijn dood greep me heel aan dat ik zomaar uittrad, wat ik eerlijk gezegd nog nooit eerder alleen had gedaan, ik had het notabene net geleerd en wist niet eens dat het uittreden heet want dat zeiden ze er niet bij. Misschien was dat ook niet de bedoeling maar gebeurde het gewoon. Veel liefs, R.

Zo héél dicht bij een uittreding en toch zo ver er vandaan

Het is tien voor half drie in de nacht van zaterdag op zondag, als ik huilend bij kom uit een diepe trance. Was om half één met mijn oefeningen begonnen en raakte steeds meer ontspannen. Na lange tijd was mijn geest nog steeds helder, maar mijn lichaam voelde bewegingsloos aan. Eigenlijk gingen de oefeningen heel goed. Ik voelde dat mijn benen tot ver naar boven al uit mijn lichaam waren. Eén moment had ik het gevoel dat het wolkendek zich opende, een stralend zonlicht doorliet. Ik keek vanuit hoog uit de lucht neer, ergens in New York op een boulevard, met links en rechts hoge wolkenkrabbers. Was het misschien een seconde dat ik daar van boven omlaag keek naar al die grote gebouwen? Of was het zomaar een lichtflits. Maar waarom dan New York? Ik herkende het, terwijl ik er nog nooit ben geweest. Was dit dan al een uittreding? Ik zou het niet weten. Ik had niet eens het gevoel gehad dat ik uit mijn lichaam was geweest. Ik voelde ook niet dat ik weer in mijn lichaam terug was gekomen. Wat was dit dan voor ervaring geweest? Het was als een lichtflits, een momentopname en wat moest ik in New York? Allemaal vragen waar ik nu nog geen antwoord op weet, maar vast van Ton zal krijgen.

Het gevoel van ontspanning en uittreding verspreidde zich opnieuw in mijn lichaam omhoog, tot boven mijn borsten. Op dat moment kreeg ik het gevoel dat er iemand op deze plek, ter hoogte van het borstbeen, op mijn borst drukte. Ik kon met geen mogelijkheid verder uit mijn lichaam treden. Het was alsof iemand me tegenhield. Ik ontspande me, om daarna een nieuwe poging te wagen. Steeds zat ik er tegenaan om uit mijn lichaam te gaan, maar kreeg het niet voor elkaar. Ik riep om hulp van Berry, maar er kwam geen reactie. Ik wil hem zo graag ontmoeten, maar hij liet zich niet zien of horen. Hij was er niet eens in mijn gevoel. Huilend kwam ik helemaal terug in mijn lichaam en de huilbui werd alsmaar erger. Ik weet niet wat ik hiervan moet denken. Het huilen heeft wel enigszins opluchting gegeven, maar tegelijkertijd ook diepe teleurstelling. Was het nog een stuk verdriet van de voorbije weken of oud zeer? Ook hier heb ik geen antwoord op. Ik was zó dicht bij een uittreding en weet opnieuw niet wat me tegenhield. In veel boeken lees ik hoe makkelijk uittreden zou moeten gaan en ik vraag me af waarom het mij zo moeilijk vergaat. Wat drukte zo op mijn borst dat ik geen kant op kon, terwijl het niet benauwd aanvoelde. Een beetje moeilijk uit te leggen hoe dit aanvoelde. Menige keer werd ik gedeeltelijk opgetild. Maar verder dan dit gevoel kwam ik niet. Jammer. Misschien volgende keer beter.

Het is half vier in de nacht. Op dit moment voelt mijn lichaam gespannen aan en tegelijkertijd is het licht in mijn hoofd. De vraag is alleen, ben ik er nu echt even uitgeweest? Wat maakte dat mijn astrale lichaam zo verschrikkelijk in beweging was, terwijl mijn vleselijke lichaam doodstil op bed lag. Het waren golfachtige bewegingen. Vreemde gewaarwordingen waar ik nog niet goed raad mee weet, maar vast een antwoord op zal krijgen van Ton. Ik laat het u nog weten.

Vanmorgen alweer om tien voor half zeven wakker, terwijl ik pas om half vier ging slapen. Opnieuw raak ik in diepe trans en voelt mijn lichaam gevoelloos. Dit keer hoef ik niet eens oefeningen te doen, het ging vanzelf. Op gegeven moment zie ik een lange rij getallen op een rij staan, vermengd met letters. Het gaat heel vlug en daaronder volgen steeds meer rijen. Op gegeven moment is het een omgekeerde piramide van getallen en letters. Het onderste getal eindigt het op 2. Voor zover ik weet heeft het getal 2 met dualiteit te maken. Maar ook met stoffelijk en ziel, welke wegvallen als je de een niet boven de ander plaatst. Dag en nacht, jij en ik, allemaal gaat het om het getal twee. Echter in het boek “getallen van de Engelen”, van Doreen Virtue staat het volgende, wat ik persoonlijk een veel mooiere benadering vind van het getal 2: ‘Heb geloof en moed. Je gebeden worden bewaarheid, ook al is dat nog niet zichtbaar.’ Dit vind ik een prachtig antwoord en voor mij heel begrijpelijk. Ik weet bijvoorbeeld al heel lang dat er een nieuw man op mijn pad komt, die allang voor mij is bestemd. Soms op eenzame dagen verlang ik ernaar. Ik heb het druk genoeg, amuseer me prima, maar altijd tegen de muren praten geeft een dodelijk eenzaam effect. Echter er zijn ook dagen, dat het prima gaat en je niemand naast je mist. Het is altijd een beetje dubbel. Misschien is het al leuk als ik iemand vind die ook van fietsen en fotograferen houdt. Het leuk vind om meerdaagse tochten te maken op de fiets. Maar ja, waar vind je zo iemand? Ze liggen echt niet voor het oprapen en van datingsites moet ik niet veel hebben. Heb dat vroeger weleens geprobeerd. Maar dat werkte niet, althans niet voor mij. Misschien ben ik wel te zelfstandig. Bovendien weerhoudt het mannen dat ik zelden kook en al helemaal geen kaas heb gegeten van een huishouden. Afijn, op een dag zal hij zeker komen. Ik heb hem gezien en ontmoet tijdens mijn dromen. Misschien waren dat ook wel uittredingen. Wie weet.

Reacties van anderen:

Hallo Maus,

Helemaal verbaasd las ik zojuist uw blog over astraal reizen. Ik ben al jaren met dromen bezig en heb me verdiept in het lucide dromen en daarna het astraal reizen. De workshop die ik destijds van Sten Oomen in Rotterdam heb gevolgd was heel interessant maar te kort om ook daadwerkelijk resultaat te krijgen. Later ben ik me meer gaan verdiepen in energiewerk, meditatie en ontspanning en zag dat dit heel essentieël is om tot een uittreding te kunnen komen. Jammer genoeg kon ik dit niet in de buurt vinden en zit ik nu thuis te oefenen d.w.z. de ene dag wel en de andere dag niet, bij drukte. Ik merk dat er wel energie vrij komt en mijn dromen nog intenser worden maar verder kom ik niet. Ben dan ook verbaasd dat het u al zo snel lukt en schitterend wat u hier allemaal in meemaakt. Ik woon zelf ook in zuid Limburg (Maastricht, werk in Heerlen) en heb daarvoor 14 jaar in Arnhem gewoond. Jammer genoeg kan ik dit hier met niemand delen. Daarom zou ik het fijn vinden als u mij het adres/website kon doorgeven waar ik de cursus zou kunnen volgen. U zou mij daar een groot plezier mee doen. Alvast hartelijk dank en ik ben benieuwd wat uw ervaring de komende periode zal zijn. Leuk om dit op een blog te kunnen lezen. Met vriendelijke groet, E. L.

Hallo Evelien

Dank je wel voor je mooie reactie. Ik heb les bij Ton Schoenmakers in Brunssum.

Zelf woon ik in Landgraaf en natuurlijk is het fijn als je er met iemand over kunt praten.

De cursus is 1x per maand en ik ga ook naar de Seth bijeenkomsten 2x in de maand op maandagavond. Je kunt je ook op mijn blog aanmelden als lid, dan krijg je automatisch bericht als er weer een nieuw verhaal op staat. Hoe ben je nu aan mijn blog gekomen? Mag ik jouw brief met je initialen plaatsen op het blog? Dat geeft altijd weer moed aan anderen om te praten over deze zaken. Ik zet dan alleen je letters neer, omdat niet iedereen zijn naam genoemd wil hebben.

Fijne avond en lieve groet, Maus

Hallo Maus,

Hartelijk dank voor je snelle reactie. Ik ben al jaren bezig om een weg voor mezelf te vinden hierin en denk dat het niet voor niks was dat ik op jouw site terecht kwam. Ik heb je gevonden via Google door in te typen : 'astraal reizen leren'. Ik was blij om te lezen dat je in Limburg woont en dit hier geleerd hebt. Had zelf al op internationale sites gekeken voor workshop. Ondanks dat mijn Engels vrij goed is had ik toch het gevoel dat dit niet de weg was. Daardoor ging ik thuis leren met boeken van o.a. Robert Bruce en Robert A. Monroe.

Uiteraard mag je mijn brief op jouw blog plaatsen. Dan inderdaad wel met mijn initialen aangezien ik een publieksfunctie heb waar klanten naar kunnen zoeken.

Ik zal Ton deze week bellen en kijken wat de mogelijkheden voor mij zijn. Fijn dat je die oefeningen op jouw site hebt gezet. Ik ga daar in ieder geval mee beginnen. De boeken van Robert Bruce geven ook energie-oefeningen maar dan heb je het over 100 pagina's oefeningen en dat is wat erg ambitieus en niet lang vol te houden. Heb daardoor wel al gemerkt hoe makkelijk wij onze energie kunnen voelen en laten bewegen. Ondanks dat ik nog nooit een uittreding heb gehad maar wel 2 lucide dromen denk ik dat dit het meest bijzondere is wat je kunt leren en ondergaan. En heel erg lief en fijn dat je dit aan anderen wilt doorgeven via jouw site. Inderdaad het mooiste geschenk wat je aan iemand kunt geven.

Maus nogmaals bedankt en wie weet tot ziens. Fijne avond, E. L.

Wanneer de baby nog in de baarmoeder zit

Tijdens de les afgelopen maandag vertelde Ton het verhaal over vrouwen die in verwachting zijn. Het zijn gegevens die zijn doorgegeven via Seth, een entiteit, en al jaren in contact met  het medium Jane Roberts. Tientallen boeken zijn over deze gesprekken met Seth geschreven.

Niet alleen de moeder treedt ‘s nachts uit, ook de baby kan uittreden als hij dat wil. Soms gaan beiden naar heel andere gebieden, maar de moeder weet altijd waar haar baby verblijft en hoeft maar te roepen als de baby terug moet komen. Soms gaat zij hem halen en brengt hem terug naar haar lichaam. In de eerste drie maanden gebeurt er heel veel in de baarmoeder voor de geestelijke foetus stoffelijk wordt. Soms ook verliest een moeder haar baby. Dat komt omdat de foetus vanuit zijn vorig leven niet in staat is om nieuwe energie op te bouwen. Er is een enorme ontlading van energie nodig om de doorbraak naar het stoffelijke mogelijk te maken. Af en toe is een foetus niet in staat die energie op te bouwen en gaat dan te rade in de wereld waar hij/zij vandaan komt. Soms komt dan het advies om terug te treden. De foetus sterft. Wij noemen dat natuurlijke abortus. Het is een karmische ervaring voor de baby als hij/zij vroegtijdig in de buik sterft. Helaas is het verdriet er bij de ouders niet minder om. Voor sommigen van u klinkt het heel geloofwaardig als dit verteld wordt en voor anderen zelfs ongeloofwaardig. Ook dat mag. Ieder heeft zijn eigen mening over hoe hij of zij hierover denkt. Hier bestaat geen goed of kwaad. Geloof of ongeloof. Het klinkt allemaal wat ingewikkeld en ik wil hier ook niet te diep op ingaan. Maar wilde het ook niet onvermeld laten van wat wij allemaal leren. Daarvoor is juist dit blog gemaakt.

Baby’s kunnen ook dwars door de baarmoeder en buikwand heen kijken en zien een veel grotere wereld dan wij. Dat ‘zien’ gebeurt door het licht in de cellen. De baby kan dat activeren. In het begin ziet en weet de foetus veel meer dan de ouders. Neemt waar, hoort en ziet veel meer dan wij beseffen. Hij ziet ook dat ouders en dieren veel minder zien dan hij/zij ziet vanuit de baarmoeder. Hij ziet de andere werkelijkheden van zijn wereld waar hij vandaan komt. Hij ziet nog andere entiteiten om zich heen, die wij niet meer zien als we er niet voor open staan. Langzamerhand ervaren de baby’s dat hun wereld kleiner wordt om hen heen, doordat zij zien dat wij die andere werelden niet meer zien. Baby’s zien en leren dat zij door de moeder worden gevoed en hun wereld wordt steeds beperkter. Wanneer de baby uit de baarmoeder komt is hij al geconditioneerd op dat stukje leven waar hij bij gaat horen. Hij weet dat hij in deze wereld zijn droogje en natje krijgt en reageert daar automatisch op.

Dat wij iedere nacht uittreden is bekend. Wij treden uit naar de andere wereld om onze lessen te leren, les te geven of anderen te ontmoeten, zoals overledenen, familie en vrienden. Over het algemeen beseffen we niet eens dat dit gebeurd. Alleen de mensen die bewust uittreden weten dat onze wereld heel klein is vergeleken met de wereld die wij 's nachts kunnen ontdekken. Wij hoeven maar tijdens het bewuste uittreden aan Egypte te denken, of we zijn er al. Zo kun je hele reizen maken. Bewust uittreden is prachtig als het lukt, maar je moet wel weten wat je doet. Zorg dat je beschermd bent.



Vorige week tijdens de bridgeles vertelde een mevrouw dat haar kleinkind regelmatig schokkend wakker werd en dan zo erg huilde. Even twijfelde ik of ik het uit moest leggen, maar vroeg toch of ik mocht vertellen wat er eigenlijk gebeurde met de baby. Ik legde haar uit dat de baby op dat moment een uittreding had gehad naar de andere wereld waar zij vandaan kwam. Op het moment dat de baby terug kwam in haar lichaampje ging dat met schokken gepaard.

Dat zij zo huilde kwam door het feit dat het heimwee had naar waar zij vandaan kwam. Baby’s hebben een hele grote verbondenheid met de astrale wereld en missen dat heel erg. Pas als de fontanel zich sluit, verbreekt de verbinding langzaamaan. Bij paranormale kinderen, die in deze tijd steeds meer worden geboren, blijft een stuk van de verbinding open staan. Het ontwikkelt zich als de ouders er geen aandacht aan schenken als een kind bijvoorbeeld zegt te spelen met een onzichtbaar vriendje of vriendinnetje. Echter bij ouders die hier niets mee aan kunnen vangen wordt de verbinding vrij snel gesloten door hun reacties. Bijvoorbeeld door te zeggen dat het kind jokt of gek is, omdat de ouders dat vriendje niet kunnen zien. Toch blijft het sluimeren en op oudere leeftijd wordt het kind er toch weer mee geconfronteerd. Veelal gepaard gaande met onwetendheid wat er werkelijk aan de hand is. Hier ga ik verder niet op daar. Komt vast in de komende maanden nog aan de orde.


Reacties van anderen:

Wat ontzettend mooi geschreven en wat fijn dat je vertelde waarom baby's wel eens dood gaan in de  baarmoeder. Ik heb er zelf een paar verloren en voelde me een mislukte moeder, maar nu weet ik dat het niet aan mij ligt maar (gedeeltelijk) aan het kind. Ik vind het geweldig om je uittredingen te lezen, echt heel mooi, dank je wel. Liefs, R
------------------------------------------------------------------------------------------------------------
PartijvdDingen PartijvdDingen

In feite is een baby de meest ultieme vorm van lichamelijke uittreding...toch?

Ontmoeting met onze overleden honden

Het is inmiddels kwart voor één in de nacht, voor ik alles op kan schrijven. Het was cursusavond bij Ton. We begonnen al vrij snel met een oefening waarbij je naar binnen moest treden in je hoofd.

Oefening

Een paar keer heel diep ademen vanuit de buik tot volledige ontspanning volgt. Alle gedachten die opkomen stuur je maar met een bootje de zee op, zei Ton. Ik zelf bedank ze dat ze er zijn, maar maak duidelijk dat ze weer weg mogen gaan en niet op dit moment bij mij horen. Zo heeft ieder zijn/haar eigen methode om je hoofd leeg te krijgen. Daarna moest we een projectiescherm in ons hoofd neerzetten en maar kijken wat er als film naar voren kwam.

Eerst werd alles helemaal zwart in mijn hersenpan. Daarna kwam er een groot scherm van zo’n 1½ mt. bij 2 mt. Op het doek verscheen het hoofd van Berry, mijn overleden man, zo groot bijna als ik zelf ben. Hij zei niets maar ging langzaam opzij. Ik zag een grote wei. Vanuit de verte kwamen een aantal honden naar me toerennen. Eerst Astra, onze laatste hond. Ik knuffelde haar en vroeg vergeving, omdat ik weleens niet aardig ofwel te streng voor haar was geweest. Ber gaf onze honden in alles toe en ik moest ze gehoorzaamheid leren, wat niet altijd makkelijk was. Zo ging het in ons gezin ook. Met het gevolg dat je vaak de gebeten hond was, althans bij je kinderen. Honden niet, die geven zoveel onbeperkte liefde, dat het onwaarschijnlijk is, zelfs op momenten als ik streng was voor ze. Gelukkig zien mijn meiden dat nu ook anders, nu ze zelf kinderen hebben.

Achter Astra kwamen steeds meer van onze honden tevoorschijn, tot ze allemaal rondom mij heen zitten en lopen en aangehaald willen worden. Ik knuffel ze één voor één. Eén van de honden blijft een beetje vaag achteraan. Het is Chrisly. Hij was spierwit met rondom zijn ene oog een pikzwarte vlek. Prachtig om te zien. Hij kon je altijd zo smeltend aankijken als hij naar buiten wilde. Was net zo’n vrijheidsdier als ik ben. Hij was een wegloper en is uiteindelijk in Hierden door de trein doodgereden. Het spoorwegpersoneel heeft stukken vlees van de rails af moeten plukken. Wij kregen wel de halsband ongeschonden terug. Het is verschrikkelijk als je hoort dat jouw hond door een trein is overreden. Maar ze was zo dol op de hei aan de overkant van het spoor waar wij aan woonden. Hij kon er uren rondzwerven, je kon hem niet binnen houden. Als ik hem zijn vrijheid niet gaf, wist hij van alles te verzinnen tot hij een uitweg vond, maar weg wilde hij. Waarom hij vaag bleef weet ik niet. Ton zou hier in een volgende les uitleg over geven.

Een tweede oefening om uit te treden lukt minder goed. We doen de oefening op de door mij reeds eerder beschreven manier. Echter ik heb opnieuw problemen met het middenstuk van mijn lichaam wat je op moet blazen tot een ballon, om los te komen van mijn lichaam. Kan me ook niet goed meer concentreren. Het heeft allemaal te lang geduurd. Inmiddels was het al half twaalf en de vermoeidheid slaat toe. Het zijn lange avonden, maar zeer de moeite waard.

Het belangrijkste wat ik in deze korte tijd al heb geleerd is mezelf te ontspannen, door bijna dagelijks mijn oefeningen te doen. Een cadeautje aan mezelf.

Respects via Hyves:

Thea respecteert je!

Zachtjes werd er aan plukjes haar getrokken op mijn hoofd, door Berry

Het is vijf voor half vier in de nacht. Rond drie uur was ik er nog uit geweest, had nog niet geslapen. Wel mijn uittredingsoefeningen gedaan, naar er gebeurde niets. Ik gaf het op en ging slapen. Achteraf herinnerde ik mij dat ik alleen de energieoefening had gedaan maar niet het astraal uitrekken. Was ik doodeenvoudig vergeten. En als dan toch een reactie komt is het des te mooier.

Op gegeven moment realiseer ik mij dat er iemand zachtjes aan plukjes haar van mij trekken was. Ik weet gelijk dat het Berry is. Vlak voor zijn dood hadden we afgesproken dat als hij zou komen, hij zachtjes aan mijn haar zou trekken, dat is een geweldig gevoel. En nu gebeurde wat ik al zo lang had gewenst, maar nooit kon ontvangen. Ik zit te schrijven, terwijl ik het gevoel heb nog steeds niet helemaal terug op deze wereld te zijn. Ik weet zeker dat ik niet helemaal uit mijn lichaam ben geweest, maar wel in contact met de astrale wereld stond. Was het alleen met mijn hoofd? Ik heb geen flauw idee.

Wat een bijzonder geschenk is dit om te ontvangen. Ik vraag Bertje ben jij dat, maar krijg geen antwoord. Toch weet ik dat het er maar één kan zijn die dit heeft gedaan. Hij heeft zijn belofte na 15 jaar, 3 maanden en 14 dagen ingelost. Misschien heeft hij het vaker gedaan, maar ik heb het vandaag voor het eerst gevoeld. Dank je wel lieverd voor dit grote geschenk.

Terwijl ik dit alles beschrijf voelen mijn benen nog steeds doods aan, terwijl mijn bovendeel van mijn lichaam wakker is geworden om te schrijven. De eerstvolgende avond dit bespreekbaar maken op de cursus.

Dit alles is op 17 april gebeurd. Eerlijk gezegd was ik er niet eerder toe gekomen om het te publiceren. Het was zo'n bijzonder gevoel dat ik dit even voor mezelf wilde houden.

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------
Reacties van anderen:
Hallo Maus,

Wat een prachtig verhaal had je weer. Jammer dat je niet met hem kon spreken, maar dit was ook al geweldig. Hij houdt je dus in de gaten en je bent er nu kennelijk klaar voor om zo met hem in contact te mogen komen. Ik hoop voor je dat dit voortaan vaker gaat gebeuren en ik ben ook heel benieuwd wat jouw leraar hierover zegt. Wil je het me schrijven of in je blog schrijven? R.
------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Waaauuhhh Maus , hier krijg ik spontaan rillingen van en dan weet ik dat het waar is . Inderdaad een prachtig geschenk...

groetjes , Ellie.E
------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Via Hyves: Echt vet spannend Liefs, Jth.

Mijn eerste uittreding duurde nog geen 2 seconden, maar het is gelukt

Deze eerste uittreding heeft plaatsgevonden in de nacht van 12 april 2012.

Het is kwart over drie in de nacht als ik mijn eerste, twee seconden durende ervaring heb van uit mijn lichaam te zijn en in de hoek van de kamer te staan. Vele oefeningen ten spijt maakten dat ik het niet voor elkaar kreeg. Misschien door een onbewuste angst voor het onbekende? Maar vanavond is het gelukt. Straks meer hierover, eerst even terug naar mijn eerste ervaring in groepsverband.

Na drie aparte lessen van meer dan 3 uur, om de achterstand van de andere groepen in te halen, was het dan zover. Ik mocht doorstromen naar de groep. Het waren vermoeiende uren, iedere les weer. Ton is weet zoveel te vertellen van deze materie, welke oneindig lijkt. Hij heeft op dit gebied contacten over de hele wereld, dat zegt genoeg. Daarnaast zijn hij en zijn Kitty lief en eenvoudig, op een bijzondere manier. Vergis je niet met het woord eenvoudig, want juist door hun eenvoud, gastvrijheid en uitstraling zijn zij bijzonder en een en al kracht. Het is moeilijk uit te leggen zoals ik dat voel. Zij zullen nooit één mens bekritiseren of neerhalen. Laat staan op ze neerkijken. Integendeel zij zijn bereid een ieder alles te leren zonder eigen gewin. Soms zijn er geen woorden voor om een mens te beschrijven, Zij hebben samen een band die ik herken uit mijn eigen huwelijk, welk je ook bijzonder kon noemen.

Je kunt alles vragen aan Ton, hij weet overal een antwoord op. De bedoeling is dat ik naar de maandagavond groep ga, maar door paasmaandag ben ik voor één keer op de dinsdag terecht gekomen. Deze eerste groepsavond leer ik nieuwe ontspanningsoefeningen. Ik had alles opgenomen op mijn voicerecorder, maar op een of andere manier heb ik een fout gemaakt en stond er niets op. Nu weet ik dat elke oefening nog eens per mail wordt beschreven en thuisgestuurd, dus die hou je nog tegoed. De vorige les had ik Ton gevraagd of ik mocht schrijven over wat ik allemaal leerde. Anderen zouden direct in protest gaan, maar hier gebeurt het tegenovergestelde. Het is juist belangrijk dat zoveel mogelijk mensen dit allemaal leren, is de visie van Ton. Hij vindt het fijn dat ik zoveel mogelijk opschrijf. Toch laat ik hem dit eerst even lezen voor ik het op dit blog plaats. Ik zal dus komende maanden de bandjes terug luisteren en zoveel mogelijke belangrijke gegevens vermelden op mijn blog. Zo heeft ieder die hierin is geïnteresseerd de mogelijkheid om op een goede manier het uittreden en astraal reizen uit te proberen.

Voor we aan de eerste ontspanningsoefening begonnen maakten we contact met Ama Deus. Ik vertelde hierover in een eerder verhaal, welk ik nog niet had gepubliceerd, maar nu gelijkertijd wordt geplaatst met dit artikel. De energie in mijn handen is enorm. Ook thuis ervaar ik dit als ik de Ama Deus oefening doe. Het moet iedere dag, maar door het verbreken van mijn relatie is er een stuk onrust, waardoor ik het minder doe dan nodig is om het goed onder de knie te krijgen. Ik kreeg het niet voor elkaar om geduld op te brengen voor al mijn oefeningen. Het worden er steeds meer. Toch merk ik elke dag dat het beter gaat en ik meer kracht krijg doorgegeven. Ik hoef er niets mee, het is een extra gift.

Eén persoon in de groep heeft last van haar rug. Er wordt besloten dat wij de Ama Deus eerst op onszelf richten. Ode handen worden gericht op ons hartchacra en het derde oog. Daarna geven wij met z’n allen die hier aan mee wilden werken de genezende energie door aan deze persoon. Wat later op de avond komen we toe aan de laatste oefeningen. Eerst zorgen we voor totale ontspanning door alle spieren in je lichaam even aan te spannen en weer los te laten. Je kunt dit één of meerdere keren doen. Thuis rek ik mij zelfs helemaal even uit. Om uit te treden moet je lichaam in slaap vallen en je geest wakker blijven. Ik schreef al eerder dat ik dan overal jeuk kreeg. Op mijn vraag hierover aan Ton antwoordde hij; probeer die jeuk los te laten. Ga je krabben dan richt je je weer helemaal op je fysieke lichaam, terwijl dat juist door die jeuk controleert of het daadwerkelijk de bedoeling is om in slaap te vallen. Door toe te geven aan de jeuk en je te krabben ontvangt het stoffelijke lichaam het signaal dat het juist wakker moet blijven en zullen alle lichaamscellen weer in het waakbewustzijn terugkeren. Doordat je met de groep deze oefening samen doet is de ontspanning groter.

Heel ijverig doe ik mijn VS oefening (zie onder). Ik voel de energie door mijn lichaam stromen, heel ontspannend. Echter de snelheid gaat mij minder goed af. Het is de eerste keer en oefening baart kunst. Dan begin ik aan de tweede oefening, die leidt tot uittreden. (voor beschrijving zie onder). Ik voelde hoe mijn voeten al een stuk buiten mijn lichaam stonden en ook mijn hoofd een enorme afmeting had en buiten mijn lichaam was getreden. Echter waar bleef het middenstuk van mijn lichaam? Met geen mogelijkheid kreeg ik het losgeweekt van mijn fysieke lichaam. Het kwam een klein stukje omhoog, maar gaf er daarna de brui aan. Teleurgesteld deed ik mijn ogen open. Mijn lichaam had zijn normale vormen weer terug, terwijl ik even daarvoor een halve reus leek. Het gekke was dat ik mijn astrale lichaam in het groen zag.

Vanavond probeerde ik het opnieuw, maar gaf na een uurtje de moed op. Ik kreeg het niet voor elkaar. Uiteindelijk besloot ik te gaan slapen, maar deed nog even de VS oefening om ontspannen in slaap te komen. Ik had ook zeker geen echte snelheid ontwikkeld in de energiebanen van hoofd naar voeten en andersom. Echter iets wonderlijks gebeurde. Zonder dat ik het bewust wilde vloog ik ineens via mijn kruinchakra uit mijn lichaam. Stond een kort moment in de hoek van de kamer, niet eens de tijd krijgend om bewust rond te kijken en vloog zo mijn lichaam weer in. Ik kon wel juichen. Wilde me hierna heel ontspannen omdraaien om te gaan slapen, tot ik besefte dat ik deze ervaring op moest schrijven. Nu voelde ik nog de blijheid en het enthousiasme, maar vooral de bevrijding. Het is gelukt, zonder inspanning of angst. Het waren misschien maar twee seconden, maar ik weet nu hoe het voelt. Het was letterlijk er in, er uit. Het geeft een blij en dankbaar gevoel. Er komt een dag dat ik nu mijn Berry kan ontmoeten die daar leeft, in die andere wereld die zo dichtbij, maar ook zo veraf is bij ons vandaan.

Bio-E VS, Oefening 1 om uit te treden.

Ga ontspannen zitten of liggen. Elk lichaam zit vol Bio energieën. Stuur deze energie door gedachte en wil naar vlak onder je schedeldak. Het kan een tinteling of warmte in je hoofd veroorzaken. Laat deze energie nu vanuit je hoofd, langs je nek en ruggengraat, aan de binnenkant van je lichaam zakken naar je voeten en handen via benen en armen.. Betrek daarbij het hele lichaam en vul het met energie. Ga vanuit je voeten weer naar boven, maar zorg dat de energie niet buiten je lichaam komt. Blijf de energie van boven naar beneden en andersom dirigeren. Voer de snelheid en energiestroom langzaam op, steeds sneller en sneller, tot je het overzicht kwijt bent. Je niet meer weet waar je bent gebleven. Begin dan opnieuw op de rustige manier waarmee je bent gestart. Op zeker moment ben je de energiestroom even kwijt en bereik je de vibrationaal state. (de VS). Op sommige plekken van de chakra’s kan het zijn dat je de energiestroom minder voelt. Daar kan mogelijk een blokkade zitten. De VS heeft ook een beschermend doel en bevordert de flexibiliteit van het etherische lichaam. Bovendien zorgt deze oefening ervoor dat het astrale lichaam zich makkelijker losmaakt van het fysieke lichaam.

Als je je net als ik afvraagt waar je die energie vandaan moet halen, dan kun je bedenken dat alleen al in één hand miljoenen deeltjes energie zit. Je hele lichaam is gevuld met energie, je hoeft het alleen maar te leren zien en voelen en dat is minder moeilijk dan het lijkt. Met visualiseren bereik je een hoop.

Oefening 2 het uittreden zelf 

Maak je astrale  voeten ± 10 cm langer. Trek ze weer in normale stand. Doe dit drie keer.

Maak je astrale hoofd ± 10 cm. Groter. Trek je hoofd weer terug in normale stand. Doe dit drie keer.

Maak je astrale voeten ± 15 cm langer. Trek ze weer in normale stand. Doe dit drie keer.

Maak je astrale  hoofd ± 15 cm groter. Trek je hoofd weer terug in normale stand. Doe dit drie keer.

Maak je astrale voeten ± 20 cm langer. Trek ze weer in normale stand. Doe dit drie keer.

Maak je astrale hoofd ± 20 cm groter. Trek je hoofd weer terug in normale stand. Doe dit drie keer.

Maak je astrale voeten ± 50 cm langer. Trek ze weer in normale stand. Doe dit drie keer.

Maak je astrale hoofd ± 50 cm groter. Trek je hoofd weer terug in normale stand. Doe dit drie keer.

Ga naar het middenstuk van je astrale lichaam en doe hetzelfde als je deed met je astrale voeten en astrale hoofd.


Reacties van anderen, Hyves en Faceboek.

Beste Maus,

Is uittreden gevaarlijk als een 17 jarige het zou doen, zoals mij? Je verhaal klinkt heel interessant, ik heb ook het hele bericht eens door gelezen.
Groetjes, Antares/ Dennis (via Hyves)

Antwoord Maus:
Uittreden kan gevaarlijk zijn als je niet weet wat je doet. Het is geen spelletje, maar een hele serieuze aangelegenheid. Ga het eerst leren bij een ervaren leraar, die jou leert wat de risico's kunnen zijn en wat het plezierige er aan is. Uittreden kan ook heel plezierig en mooi zijn, maar je krijgt ook te maken met donkere gebieden en voor een  onervaren jongeman,  moet ik je dit ten stelligste afraden. Het kan net zo gevaarlijk zijn als het Quaya bord. Pas alsjeblieft op en ga niet experimenteren. Als dit jouw weg is om te leren, komt er ook iemand op je pad die jou daarbij wegwijs maakt.
Maus

 Beste Maus,
Bedankt voor de informatie. Ik ga dit natuurlijk ook niet uitvoeren, klinkt ook gevaarlijk en ik neem dit ook hoog serieus op. Bedankt. Dennis

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------
Hallo Maus,
Wat een prachtig verhaal is dat, en de oefeningen zijn ook heel duidelijk. Die eerste oefening heb ik ook gehad met healen en kon de kracht/energie goed voelen, helaas niet zien. Wij kregen er als extra bij dat we naar het witte licht moesten gaan en het witte licht mee moesten nemen naar ons hoofd, nek/keel enz. Moesten het door ons hele lichaam meenemen tot de buitenste lichamen toe (astrale, fysieke, mentale, aura enz. heb alleen deze onthouden). Dat was een heel mooie ervaring en toen kreeg ik ook het gevoel van uittreding wat ik je toen beschreef. Ik denk dat je dit soort dingen pas gaat/kunt als je er klaar voor bent dus ik wacht rustig af wat er gebeuren gaat. Ik vind het heel mooi wat je allemaal beschrijft met jouw lessen.
Groetjes, R.