dinsdag 31 december 2013

Levensverhalen van jou en mij: Assepoester en haar Generaal, een liefdesverhaal o...

Levensverhalen van jou en mij: Assepoester en haar Generaal, een liefdesverhaal o...: Dit verhaal is ook in het Engels vertaald en op dit blog geschreven, zodat iedereen in het buitenland dit ook kan lezen en doorgeven. Op 18 december verschijnt een man op mijn Skype. Ik noem hem Oscar, zijn echte naam is niet belangrijk. Hij wil toegelaten worden. Ik vraag hem waarom. Hij was op zoek naar iemand met mijn naam en kwam bij mij uit. Het werd een leuk gesprek. Zijn vraag was of ik niet op Yahoo kon komen. Mij lukte het niet een account te maken. Hij deed dat en stuurde alle inloggegevens naar me toe.

Levensverhalen van jou en mij: Cinderella and her General, a lovestory or a crime...

Levensverhalen van jou en mij: Cinderella and her General, a lovestory or a crime...: This story has been translated into Dutch and written on this blog so that anyone, anywhere in the world can read this and pass ...
On 18 December 2013, a man appears on my Skype. I call him Oscar, his real name is irrelevant. He wants to be accepted. I ask him why. He was looking for someone with my name and came to me. It was a nice conversation. His question was if I could not get on Yahoo. I was unable to create an account He did so, and sent all the credentials to me. It worked wonderfully.

maandag 9 december 2013

maandag 2 december 2013

zondag 1 december 2013

Heb jij dat nu ook of herken je dit?: Momenten van diep geluk

Heb jij dat nu ook of herken je dit?: Momenten van diep geluk: Af en toe krijg je momenten van diep geluk cadeau. Na een hele slechte periode, waarover het verhaal nog komt, met herkenbare momenten, vo...

donderdag 28 november 2013

Levensverhalen van jou en mij: Vandaag zou ik 50 jaar getrouwd zijn geweest

Levensverhalen van jou en mij: Vandaag zou ik 50 jaar getrouwd zijn geweest:
Vandaag zouden Berry en ik 50 jaar getrouwd zijn geweest. Een jubileum dat we samen altijd voor ogen hielden. Een halve eeuw, die niet volbracht mocht worden, omdat de dood sneller was dan wij samen konden zijn. Soms waren we zelfs bezig om voorzichtig de zestig als wens op te stellen. 50 Jaar. Wat had ik deze dag zo graag willen doorbrengen met elkaar. De liefde was zo diep en groot en menig keer, wanneer ik twee mensen samen zie die me aanspreken, loop ik even naar ze toe. 'Hou dit vast', zeg ik dan, het is zo kostbaar als je elkaar nog steeds hebt.

dinsdag 26 november 2013

Levensverhalen van jou en mij: Harmonie in je leven brengen

Levensverhalen van jou en mij: Harmonie in je leven brengen: Vandaag een prachtige tekst over het woordje 'Harmonie in je leven'. Juist omdat ik afgelopen   9 dagen in volledige disharmonie heb...

zondag 17 november 2013

zaterdag 16 november 2013

vrijdag 15 november 2013

donderdag 14 november 2013

woensdag 13 november 2013

Goede en slechte entiteiten (overledenen)

Velen denken dat overledenen dood zijn. Niet meer bestaan. Anderen weten dat zij wel verder leven en ook veel dichter om ons heen zijn dan we beseffen. Op aarde leven goede en slechte mensen. De laatsten zijn meestal niet in staat om zich na hun overlijden naar het licht te begeven en blijven om ons heen hangen. Kunnen de aarde niet loslaten. Hier proberen zij nog steeds ons te beïnvloeden met hun slechte daden. Is iemand wat zwak van geest en bereid niet het goede pad te kiezen, dan zijn juist die donkere, overleden entiteiten, bezig om die persoon nog een extra handje te helpen om slechter te worden dan ze in wezen van plan waren. De goede gids, die ieder mens bij zijn of haar geboorte krijgt toegewezen heeft op dat moment totaal geen invloed meer, al doet hij nog zo goed zijn best door te dringen bij de mens. Gelukkig luistert het overgrote deel van ons mensen gedeeltelijk of helemaal naar hun eigen  gids. Omdat zij beseffen dat alles wat we ingegeven krijgen als intuïtie altijd achteraf klopt. Natuurlijk zijn we als mens vaak eigenwijs. Luisteren niet altijd naar het eerste gevoel, waardoor we vaak de mist ingaan. Achteraf beseffen we hoe waardevol deze intuïtie was, ingefluisterd door jouw en mijn persoonlijke gids.

Soms vind ik het Onze Vader en het Wees Gegroet heel moeilijk en zwaar. Een gebed dat ik liever in eigen woorden bid, Nu de achterliggende woorden verduidelijken wat het betekent, wordt het misschien minder zwaar beladen. Een eigen gebed bidden is altijd goed. Tot God bidden helpt altijd, ook al gebeurt dit in je eigen woorden. Het gaat om de liefde, de warmte in je woorden, de intentie waarmee je bid. Ik wens u een bijzondere dag vol liefde, warmte, en een mooi gebed. Maus

Dagtekst van woensdag 13 november 2013.
"‘Uw wil geschiede op aarde zoals in de hemel’ zegt Jezus in het ‘Onze Vader’. Maar waarom moeten wij de wil van God volbrengen? Omdat dit een magische daad is. Zodra wij beslissen
om de Heer te dienen, is ons wezen bezet, gereserveerd, en dus slagen de tegengestelde krachten, die ons proberen te verleiden om ons te gebruiken, daar niet meer in: wij zijn immers aangenomen in dienst van God, wij zijn beschermd. Mensen zijn zich zelden bewust van de aanwezigheid van allerlei soorten zichtbare en onzichtbare krachten om hen heen, die
proberen in hen binnen te dringen om hen te gebruiken voor hun slechte plannen. Zij denken vrij te handelen, en toch is dit niet zo, want zonder het te weten worden zij de slaven van boosaardige entiteiten die hen uiteindelijk vernietigen. Wanneer je dus zegt: ‘Uw wil geschiede op aarde zoals in de Hemel’, laat dan de betekenis van de woorden die je uitspreekt goed tot je doordringen. "
Omraam Mikhaël Aïvanhov

Heb jij dat nu ook of herken je dit?: Gedicht van Sinterklaas en een collum over sinterk...

Heb jij dat nu ook of herken je dit?: Gedicht van Sinterklaas en een collum over sinterk...: Vanmiddag kreeg ik dit gedicht binnen vanuit Aruba. Vind het zelf prachtig en wil het u zeker niet onthouden. Mocht u hier achter staa...

maandag 11 november 2013

donderdag 7 november 2013

Heb jij dat nu ook of herken je dit?: Mijn drie zwerfkatten

Heb jij dat nu ook of herken je dit?: Mijn drie zwerfkatten
Al jaren kwam een zwarte kat met witte vlekken in mijn tuin om zijn behoefte doen. Wanneer ik het zag joeg ik hem weg. Een groter probleem voor mij was dat hij steeds in mijn vogelhoek zat te loeren op een prooi. Afgelopen winter waren er dagen dat het min vijftien graden was. Dus kocht ik wat blikvoer en brokjes en gaf hem eten. Wel met de opdracht dat hij geen vogeltjes meer mocht vangen. Het was alsof hij het begreep. Lees verder op: http://hebjijdatnuook.blogspot.nl/

Levensverhalen van jou en mij: Wat wensen wij voor onze kinderen en een ontroeren...

Levensverhalen van jou en mij: Wat wensen wij voor onze kinderen en een ontroeren...:
Af en toe als ik artikelen van de Omraam lees, speciaal over kinderen, dan denk ik wel eens; 'waarom hadden wij niet eerder internet, zodat wij dit allemaal hadden kunnen leren.' Helaas bestaat en nog steeds geen school om te leren hoe je een kind moet opvoeden. Wij ouders krijgen later altijd te horen hoe verkeerd we alles hebben gedaan. Zouden zij het beter doen denk ik dan? In mijn ogen maken zij veelal dezelfde fouten, misschien net even anders dan wij het deden. Lees verder op:  

Levensverhalen van jou en mij: Transcendente Meditatie, woede en loslaten

Levensverhalen van jou en mij: Transcendente Meditatie, woede en loslaten:
Vanmorgen om kwart over drie wakker geworden met een heel negatief gevoel. Ben opgestaan. Heb om hulp en Licht van Boven gevraagd en nog geen tien minuten later werd ik rustig. Kreeg in tijd van 6½ uur drie verhalen door die straks op Faceboek en Hyves worden gezet. Gisteravond was een voorlichtingsavond van Transcendente Meditatie, TM afgekort. Hoewel ik erheen ging met de gedachte, ‘ik zal wel zien’ voelde ik steeds meer dat ik door dit te volgen eindelijk rust zou vinden. Lees verder op: http://levensverhalenvanjouenmij.blogspot.nl/

maandag 28 oktober 2013

Levensverhalen van jou en mij: Landelijke dag van de stilte in Schinveldse bossen...

Levensverhalen van jou en mij: Landelijke dag van de stilte in Schinveldse bossen...: Het toelaten van stilte in je leven en een bijzondere beleving

Met 19 mensen verzamelden we ons rond half tien bij Atelier Kristalberg van Jos van Wunnik te Schinveld, zuid Limburg. Het eerste wat opviel waren zijn prachtige schilderijen. Een eigen stijl en toch een vleugje van Gogh proefde ik er in. Mooi en indrukwekkend. De kleuren afwisselend teer en helder. Lees verder op:  http://levensverhalenvanjouenmij.blogspot.nl/

Heb jij dat nu ook of herken je dit?: De tandarts en mijn angst hiervoor, kent u dat?

Heb jij dat nu ook of herken je dit?: De tandarts en mijn angst hiervoor, kent u dat?: Vandaag moet ik naar de tandarts. Het implantaat moet er gedeeltelijk uit om een nieuw ondergebit te plaatsen. Dat gaat niet zonder slag ...

dinsdag 22 oktober 2013

Levensverhalen van jou en mij: De drie verhalen intimiteit en seks, geplaatst apr...

Levensverhalen van jou en mij: De drie verhalen intimiteit en seks, geplaatst apr...: De drie verhalen intimiteit en seks, geplaatst april 2012, waren tijdelijk niet meer te vinden. Vanaf vandaag zijn deze drie verhalen opnieuw terug geplaatst...

zaterdag 19 oktober 2013

Ik heb geen tijd

Heb jij dat nu ook of herken je dit?: Ik heb geen tijd:   Vrijwel iedereen gebruikt die smoes af en toe of heel vaak als excuus. We gebruiken hem beslist niet als het om leuke dingen gaat, die in ...

donderdag 17 oktober 2013

zondag 29 september 2013

Dagtekst van zondag 29 september 2013.


"Wil je leven, echt leven? Geef dan aan je hogere natuur de middelen om te triomferen over je lagere natuur. Vanuit het oogpunt van de Inwijdingswetenschap leiden gedachten, gevoelens en daden die niet geïnspireerd zijn door de hogere natuur, die niet het zegel van de ziel en de geest dragen, naar de dood. Toch moet je niet proberen je lagere natuur te vernietigen. Eerst en vooral omdat je daar niet in zult slagen, want je zult eerder zelf vernietigd worden, want zij is niet alleen heel machtig, zij maakt ook deel uit van jezelf. Je moet dus enkel proberen meester over haar te worden, haar te temmen, zodat je van haar vitaliteit en haar rijkdommen kunt profiteren. Dezelfde gedachte wordt uitgedrukt in de Apocalyps door het beeld van de draak die door de Aartsengel Michaël wordt overwonnen. De Aartsengel doodt hem niet, hij overmeestert hem alleen. Op dezelfde wijze moet de discipel de draak van zijn innerlijk zelf overmeesteren. Het symbool van de draak begrijpen is hem reeds verzwakken. Mediteer over dit beeld en je zult van de dood naar het leven gaan, van de duisternis naar het licht, van de beperkingen naar het oneindige, van de slavernij naar de vrijheid, van de chaos naar de harmonie."    
Omraam Mikhaël Aïvanhov

dinsdag 24 september 2013

zondag 22 september 2013

De dagelijkse gedachte en de dagtekst van vandaag

Twee mooie teksten die ik beslist geplaatst wilde hebben, omdat er zoveel waarheid in zit en een mooie les voor onszelf. Ik ga er beslist iets mee doen. U ook?

Dagtekst van zondag 22 september 2013

"Op een of andere manier vertonen de avonturen van de mensen gelijkenissen met de prachtige avonturen die in sprookjes worden verteld. Ja, jullie zijn allemaal prinsen en prinsessen, en je draagt alle rijkdommen in je: je hart, je verstand, je ziel en je geest zijn koffers gevuld met goud en edelstenen. En jullie zijn ook magiërs: jullie hebben een toverstaf, het woord, waarvan je de echte krachten nog niet hebt beproefd. En toch weet je het: je zegt iets vriendelijks tegen iemand, en je ziet onmiddellijk het resultaat. Je beledigt iemand, en ook dan zie je onmiddellijk andere resultaten: je hebt de persoon in kwestie niet aangeraakt, je hebt hem niet gewond met een mes, en toch is hij verwond alsof je hem met een mes had gestoken. Ja, het woord is magisch. Let daarom op je woorden. Maar let eerst en vooral op je gedachten en gevoelens, zodat zij je de woorden ingeven waardoor je, als een goede geest, overal steun, vrede en vreugde brengt." 
Omraam Mikhaël Aïvanhov

 
Dagelijkse gedachte

Eenzaamheid is niet een verlangen naar gezelschap;
het is een verlangen naar soortgenoten.
uit Ruimte voor vrouwen van Marilyn French
 

vrijdag 20 september 2013

Dagtekst van vrijdag 20 september 2013

"De toekomst houdt altijd een grote mate van onzekerheid in, dat is zo. Er kan van alles gebeuren. Zo heeft men, vooruitlopend op de onvoorziene gebeurtenissen van het leven, iets in het leven geroepen dat men ‘verzekeringen’ noemt. Ik zeg niet dat verzekeringen slecht zijn, maar zij hebben bij mensen de neiging ontwikkeld om te denken dat zij alles waar zij
aan hechten in veiligheid kunnen brengen. Dus, ook al zijn ze onoplettend, onvoorzichtig, dan is dat niet zo erg, want ze hebben een verzekering! En terwijl ze hun huis, hun auto, hun
juwelen, en sommigen zelfs hun benen of hun handen verzekeren, vergeten zij hun meest kostbare kwaliteiten te ontwikkelen: aandacht, waakzaamheid, verantwoordelijkheidszin en alles wat de rijkdom van hun ziel en hun geest uitmaakt. Maar daar zijn zij zich niet van bewust. Daarom krijgen zij lessen, want op aarde is niets ooit zeker. Geen enkele verzekering zal vergoeden wat zij verliezen door zwak, onachtzaam en lui te blijven."
Omraam Mikhaël Aïvanhov

donderdag 19 september 2013

Een glimlach


Dagtekst van donderdag 19 september 2013.

"Elk gevoel kan zich uitdrukken via een glimlach. Ontmoediging, zelfverloochening, of daartegenover de hoop en de beslissing om weer aan het werk te gaan, zelfverloochening of het verlangen om wraak te nemen gaan vaak gepaard met een glimlach. Maar observeer
hoe verschillend ze zijn! De spottende glimlach heeft iets tandenknarsend. De glimlach van de wijsheid is heel subtiel, bijna onmerkbaar, maar vol betekenis. En dan heb ik het nog niet
eens over de glimlach van de domheid. Ook perverse schepselen kun je herkennen aan hun glimlach. Ook al hebben zij een mooi voorkomen, een mooi gezicht, fijne en regelmatige trekken, toch verraadt hun glimlach – iets verwrongens wat verschijnt in de mondhoeken – hun verval. Ik heb dergelijke mensen ontmoet, en het is hun glimlach die mij hun ware aard heeft geopenbaard. Daarom weet ik dat ik me geen exact idee over iemand kan vormen tenzij ik heb gezien hoe hij glimlacht."    
Omraam Mikhaël Aïvanhov


Dagtekst van woensdag 18 september 2013.

"Meditatie kun je vergelijken met het kauwen van voedsel. Wanneer wij voedsel in onze mond nemen en het kauwen, doen de speekselklieren hun werk en absorberen wij via de tong de meest subtiele energieën. Meditatie is ook een soort kauwproces, een kauwproces van de gedachten, waardoor wij de kwintessens van de spirituele wereld absorberen om er ons voedsel van te maken.  Mediteer dus over de wijsheid, over het licht, het licht dat je beschermt, dat je leidt en dat je de weg naar de goddelijke wereld opent… Mediteer over de liefde als bron van vreugde, van rijkdom en schoonheid voor allen… Mediteer over de waarheid die je leidt naar de vrijheid…"

Omraam Mikhaël Aïvanhov

zondag 15 september 2013

Dagtekst van zondag 15 september 2013.

De zon en ons hart

"Laat je, wanneer je ‘s ochtends naar de zonsopgang gaat kijken, doordringen met de zuiverheid van de atmosfeer, met de helderheid die geleidelijk aan de horizon verschijnt en een nieuwe dag aankondigt. Het leven op aarde is inderdaad niets anders dan eeuwig opnieuw beginnen. ‘Er is niets nieuws onder de zon.’, zei Salomon in het boek Ecclesiasticus. Dit eeuwige opnieuw beginnen leek hem saai. Hij had alles gekend, alles ervaren, alles bezeten, en had uiteindelijk besloten dat dit alles niets dan ‘ijdelheid en najagen van lucht’ was. Inderdaad, er is wellicht niets nieuws onder de zon, maar waarom zou je onder de zon blijven? Als wij tot in de zon stijgen, als wij in eenheid met haar hart vibreren, zal alles ons iedere dag nieuw lijken." 
Omraam Mikhaël Aïvanhov

zondag 8 september 2013

Nieuwe kansen als je van trein durft te wisselen op je levensreis


Opnieuw ben ik verbaast hoe beide dagteksten vandaag weer op elkaar aansluiten, maar ook op mijn gevoelsbeleving van vannacht. Vanaf afgelopen woensdag had ik toch een dipje, al begreep ik eerst niet waar die vandaan kwam. Wanneer ik goed nadenk is dat dinsdagavond al begonnen na de Biodansa-avond. Blijkbaar heeft dat toch weer wat losgemaakt in mezelf en moest ik nog iets oplossen. Afgelopen dagen heb ik me suf gepiekerd wat het kon zijn. Vandaar dat het gedrag van de man op de dansvloer afgelopen vrijdag mij dubbel zo hard raakte. Normaal zou ik er niet op in gegaan zijn, nu wel. Iets waar ik achteraf wel en geen spijt van heb. Zie het verhaal 'De danszaal,' op:http://levensverhalenvanjouenmij.blogspot.nl/. Ken je dat dubbele gevoel, gelukkig en niet gelukkig zijn. Heel halfslachtig. Ik vind het althans behoorlijk twijfelachtig, vooral als je met een persoon in discussie gaat. Je weet van tevoren dat het geen zin heeft en toch doe je het tegen je gevoel in. Maar goed, dingen gebeuren in spontaniteit en uit boosheid. Veranderen kun je toch nooit meer iets wat gebeurt is, dus heb je weer geleerd. Althans dat mag ik hopen van mezelf.  

Het vervelende gevoel van binnen bleef aanhouden, zonder dat ik de kern kon raken waar het vandaan kwam. Tot vannacht. Ineens herinnerde ik mij, 'mijn Hogere Zelf.' Dat deel van ons, welk is achtergebleven aan de  "Andere Zijde.'' Onze ziel is eigenlijk veel te groot voor ons lichaam, daarom blijft een deel van onze ziel achter. Dat deel weet alles, waar wij hier op aarde nog lang niet achter zijn. Je kunt echter wel gebruik maken van dat deel van onze ziel door contact te leggen. Nu is dat makkelijker gezegd dan gedaan. Hoe doe je zoiets. In veel boeken wordt het wel makkelijk gezegd dat je dat contact moet leggen, maar niet één boek beschrijft hoe. Opeens dacht ik aan ons zilveren koord welke ons verbindt met de 'Andere Zijde.' Als ik nu eens visualiseerde dat ik langs dat zilveren koord omhoog ging, zou dat helpen? Nauwelijks was ik aan mijn tocht langs het koord begonnen of de ontmoeting met mijn 'Hogere Zelf' was er al. Het was een bijzondere ervaring. Ik zag ineens waarom ik vanaf afgelopen woensdag mezelf niet meer was geweest. Ik was mijn innerlijke licht even kwijt geraakt. Had mezelf bepaalde illusies gemaakt die niet wezenlijk waren. Het liet me zien waarom de man op de dansvloer zijn oordeel al klaar had voor hij de waarheid wist. Hij hoorde niet thuis in mijn leven, was er alleen om me te laten zien hoe snel mensen oordelen over elkaar, zonder het aan de persoon zelf te vragen. Is het daarom dat ik zo'n hekel heb aan mensen die altijd hun oordeel over de ander klaar hebben.  

Op de dansvloer ontmoet ik één keer per week een vrouw waar ik heel veel respect voor heb. Het is een schat met een groot hart. Heeft de zorg op zich genomen voor haar kleinkind en is dankbaar dat zij eens per week kan gaan dansen. Haar dochter past dan op haar nichtje. Deze mooie, spontane vrouw wordt steeds opnieuw door anderen slecht beoordeeld. Uit jaloezie misschien? Toch heeft zij niets anders gedaan dan een paar keer een relatie aangaan, welke mislukte. Ben je daarom een hoer of een slet? Toch is dat de manier waarop een aantal mensen over haar spreekt. Ik kan er boos om worden. Heb groot respect voor haar, zoals zij haar leven steeds weer oppakt, na een mislukking. Niemand kijkt naar de werkelijkheid dat wij, voor een relatie die wij aan willen gaan, geen garantie krijgen en maar af moeten wachten of het klikt of niet. Of die ander in de praktijk wel zo is als hij of zij zich voordoet. Maar zeker niemand heeft het recht over haar te oordelen, zonder de waarheid te weten. Ik heb in ieder geval een diep respect voor haar en ik zou willen dat anderen haar zagen zoals ik haar zie. 'Een prachtvrouw, sexy, lief en charmant met een prachtige uitstraling.' En dansen kan ze als de beste. Is het jaloezie bij diegenen die kwaad spreken? 


Tijdens mijn contact met mijn Hogere Zelf kreeg ik ook een cadeautje. De ster van het Licht drong opnieuw maar nu heel bewust mijn ziel en lichaam binnen. Ik zag hoe elk zonne-straaltje een andere bestemming kreeg naar de mensen om me heen. Het leerde me hoe ik mocht helpen waar nodig was met kleine oplossingen. Hoe ik een lach op een gezicht kon toveren. Maar ook hoe ik beter de antwoorden op vragen kon ontvangen. Eigenlijk had ik alles tegelijk op willen schrijven, maar mijn lichaam en geest wilden verbonden blijven met mijn Hogere Zelf en had geen behoefte om die verbinding te verbreken, door op te schrijven wat ik allemaal door kreeg. Ik zag hoe mensen van binnen blij werden door mijn lach en het zonnestraaltje vanuit mijn ziel. En dat, terwijl ik daar zelf maar een heel klein beetje idee van had. Alles wat afgelopen week was misgegaan viel op zijn plaats en kon ik een plekje geven. De zon schijnt vanuit mijn ziel ook naar mezelf. Groter cadeautje kon ik niet krijgen. Het voelt weer warm en vooral heel rustig van binnen. Terwijl ik zit te schrijven breekt buiten een kleine zonnestraal heel eventjes door het wolkendek naar binnen. Alsof het mijn verhaal wil bevestigen. Zoals de Omraam schrijft; Ik ben van trein gewisseld naar een nieuwe bestemming, met nieuwe kansen. Maus 

Dagtekst van zondag 8 september 2013

"Wanneer je de trein neemt om naar een verafgelegen stad te reizen is het niet altijd mogelijk om een rechtstreekse verbinding te hebben; op een gegeven moment moet je uitstappen en een andere trein nemen, en je moet dus opletten dat je het station niet mist. In deze grote reis van het leven die je hebt aangevat heb je ook een bestemming die je moet bereiken. Maar hier gaat het over een innerlijke bestemming en de naam die je eraan geeft heeft geen belang. Het is als een licht dat in de verte schijnt, en om er dichter bij te komen moet je telkens voelen op welk moment je de trein moet verlaten om een andere te nemen. Geen enkel personeelslid, van geen enkel station, zal je deze inlichting geven. Op verschillende momenten van je leven geeft de Voorzienigheid je gelegenheden om een hogere graad van bewustzijn te bereiken. Het is aan jou om dit te voelen en je in te spannen om van trein te wisselen, zodat je dichter bij je bestemming kunt komen, want deze kansen zullen zich beslist niet opnieuw voordoen of slechts heel lang daarna. Dus wat een tijdverspilling!"      Omraam Mikhaël Aïvanhov 

Overgenomen van de Dagelijkse gedachte  (www.dagelijksegedachte.net.)

De beslissing om tevreden te zijn, kan je wereld in één seconde veranderen.
Olaf Hoenson  

woensdag 4 september 2013

Dagtekst van woensdag 4 september 2013 van Omraam Mikhaël Aïvanhov

"Het kind lijkt zo zwak, zo kwetsbaar, hoe zouden wij het niet willen beschermen tegen alles wat het kan bedreigen of kwaad berokkenen? Maar tevens moeten wij het voorbereiden op de
moeilijkheden die het noodzakelijkerwijs te wachten staan en daarom moeten wij het bepaalde ervaringen laten opdoen waar het van kan leren. Een kind begint te leren lopen. Uiteraard loopt het kind het risico dat het zal vallen. Maar wanneer je, om een val te vermijden, het altijd een hand zou geven of wanneer je, wanneer het valt, er naar toe rent om het recht te zetten en wanneer het huilt het in je armen neemt om het te troosten en snoep geeft, zal het kind veel tijd nodig hebben om te begrijpen dat het moet opletten, en bij het kleinste ongelukje wachten tot je het te hulp snelt en het beklaagt. Op een dag liet een kind dat gevallen was aan zijn moeder de schaafwond op zijn knie zien. ‘En je hebt niet gehuild?’ zei de moeder. ‘Nee, antwoordde het kind, er was niemand die me zag.’ Kinderen zijn uiteraard zwak, maar zij zijn ook heel scherpzinnig: zij voelen instinctief de zwakke plek van de volwassenen en profiteren daarvan. Je moet natuurlijk opletten dat er niets ergs met een kind gebeurt. Maar wanneer het begint te lopen moet dat voor de ouders een gelegenheid zijn om
het erop voor te bereiden alleen en met moed de moeilijkheden van het leven het hoofd te bieden. En ook voor de ouders is dit een leerproces."
Omraam Mikhaël Aïvanhov 

Overgenomen van de: Dagelijkse gedachte:

Deel je brood en het smaakt beter, deel je geluk en het wordt groter.
Phil Bosmans  

dinsdag 3 september 2013

Bevrijd jezelf en vind het geluk


Ook deze onderstaande ervaring, mocht ik ondergaan. Ik heb me bevrijd, maar niet door me aan een ander te gaan hechten. In mijn ervaring was dat geen loslaten, maar een veranderen welke voor mij niet goed voelde. Ik ben wel weer gaan dansen, waardoor ik veel oude kennissen en nieuwe mensen ontmoette, die mij afleiding gaven. Aan het dansen ben ik weer gehecht geraakt, zou het niet meer willen missen. Juist hierdoor verloor ik mijn boosheid en wrok over wat nooit was gekomen, terwijl ik daarop hoopte en wachtte. Nu straalt mijn licht naar buiten vanuit mijn ziel. Ben ik gelukkig en zonder pijn of verdriet. En met wat is geweest is nu een vriendschapsband ontstaan, die zuiverder is dan het ooit in de relatie was. Kan ik me nog meer wensen? Die vraag laat ik open. Ik heb alles overgegeven aan hierboven en wacht rustig af, genietend van het hier en nu.

Helaas is dat nu voor vandaag eerst de tandarts waar ik naar toe moet, wat zeer onprettig is met verdoving en behandelingen. Ik wens u een mooie dag met veel zon en liefde, Maus

Dagtekst van dinsdag 3 september 2013.

"Je wordt gekweld door een hartstocht of door een relatie waar je je van wilt bevrijden? Om hier ook in te slagen volstaat het niet dat je alleen het besluit neemt. De oplossing ligt hierin dat je je probeert te hechten aan een andere activiteit of een andere persoon die een heel ander karakter of geaardheid heeft dan degene die jou in zijn macht had. Maak hem tot een bondgenoot: dit zal werken als een heilzame kracht die je zal helpen je van je kwellingen te bevrijden. Je moet alleen weten dat de absolute vrijheid niet bestaat, overal heerst de wet van aantrekking. Wat je ook doet, je zult altijd ergens aan ’gehecht ’ zijn, en juist op dat punt dien je helder en waakzaam te zijn. Wil je je bevrijden uit de duisternis dan moet je werken met het
licht, want alleen het licht beschikt over de chemische, of zo je wilt, de fysieke eigenschappen om de duisternis te verdrijven. En indien je erin slaagt je te verbinden met het licht, zal dit je
in zijn veld van aantrekking houden en kun je het niet meer verlaten, de slechte banden zijn verbroken."  Omraam Mikhaël Aïvanhov

maandag 2 september 2013

zondag 1 september 2013

Met geloof, vallen en opstaan krijg je het beter

Deze dagtekst vind ik heel bijzonder, omdat ik zelf ook vaak het gevoel heb dat God heel dichtbij is en ik alleen mijn wensen maar kenbaar hoef te maken om ze te laten vervullen. Natuurlijk gebeurt niet alles op hetzelfde moment als ik het vraag. Dat gebeurt vaker bij de kleinere wensen, die makkelijk te vervullen zijn. Echter voor de grotere wensen wordt een soort van web gespannen waarop ik de weg mag zoeken die leidt naar dat wat vervult mag worden. Als ik goed luister vind ik de weg vanzelf, echter als ik minder mijn best doe om te luisteren dan gaat het altijd met een omweg. Natuurlijk ben ik dan het eerste boos op God en niet op mezelf. Ik was het die niet goed luisterde en mijn eigen weg koos. Ik was het die niet deed wat me was ingefluisterd, dus moest ik eigenlijk boos worden op mezelf. 'Hij' liet me niet de verkeerde weg kiezen, dat deed ik zelf in mijn eigenwijsheid.

In de loop van mijn leven heb ik geleerd steeds dichter bij God en zijn engelen te komen om beter te luisteren. Maar vooral om te geloven wat er wordt gezegd. Nu zult u misschien zeggen dat u niets hoort zeggen? Jawel hoor. In ieder hoofd zit een stemmetje. Het is het stemmetje van het geweten, het stemmetje van je ziel, het gevoel(intuïtie) en van je gids. Ja, het zijn er drie en alle drie weten ze het veel beter dan ons verstand. Toch denken we ondanks al die stemmetjes het altijd beter te weten. Dat mag hoor. Wij hebben vrije keuze van denken en kiezen. Niemand verbiedt jou iets te doen of te laten. De goede keuze kun je alleen maken als je luistert naar je stemmetjes. De mindere keuze als je alleen luistert naar hetgeen om je heen is. Vroeger liet ik mijn mening nog weleens beïnvloeden door anderen, hoewel achteraf altijd bleek dat mijn eigen mening wel de juiste was geweest.

Soms denken anderen om je heen het beter te weten. Dat mag maar dat wil niet altijd zeggen dat het goed is. Het wil ook niet zeggen dat alles wat anderen met je voor hebben slechter is. Nee. Het is juist de bedoeling dat je luistert naar wat de ander zegt, daar jouw mening naast legt en dan een keuze maakt. Dat kan ook bestaan uit een stukje van beide inzichten. Het leven is mooi, zolang wij het mooi maken en niet in de negatieve spiraal blijven hangen. Als wij als mens durven kiezen om de mooie kant te zien, kom je tot de ontdekking dat het steeds beter gaat. Misschien te langzaam in je idee, waardoor je weer terugvalt in het negatieve? Geloof me, krabbel dan weer op. Het hele leven bestaat uit vallen en opstaan. Nodig God, of in wie je ook geloofd uit aan jouw tafel.
Leg je problemen in 'Zijn' handen en heel langzaam., soms ook wat sneller of heel snel, draait jouw leven naar de positieve kant. Geloof vooral in jezelf, dat jij de kracht hebt om jouw leven om te draaien, daar draait het om. Jouw geloof in het positieve en de hulp die jij van bovenaf krijgt toegestuurd helpen je met alles wat voor jou waardevol is. Maus

Dagtekst van zondag 1 september 2013.

"Het verhaal gaat dat Mozes op een dag, toen hij ging wandelen in de bergen, een herder ontmoette die hem de maaltijd toonde die hij had bereid. Hij had de Heer uitgenodigd die maaltijd met hem te nuttigen en was er zeker van dat hij zou komen. ‘Hoe kun je nu zoiets geloven? vroeg Mozes. Niemand heeft ooit God gezien en jij stelt je voor dat hij zal komen om met jou te eten?’ Tevreden dat hij zijn grote wijsheid had getoond, vervolgde Mozes zijn weg en liet de arme herder heel ongelukkig achter. Plots voelde hij dat een onzichtbare hand hem een klap op de wang gaf: het was God die hem een oorvijg gaf. ‘Dwaas, zei hij, waarom heb je twijfel gezaaid in het hart van deze man? Hij geloofde dat ik bij hem zou komen eten en ik stond op het punt om dat te doen. Laat dit een les voor je zijn.’  Indien wij, net als de herder die geloofde dat God bij hem zou komen eten, geloven dat wij de zon voor het ontbijt kunnen uitnodigen, zal zij komen, zij zal met ons spreken en ons de hele dag vergezellen. Je zult zeggen dat dit verhalen zijn voor kinderen… Wellicht. Maar juist bij kinderen kunnen wij een waarheid leren: wat wij geloven wordt, op een of andere manier, werkelijkheid."    Omraam Mikhaël Aïvanhov

zaterdag 31 augustus 2013

Levensverhalen van jou en mij: Blijheid en dankbaarheid zijn een zegen in het lev...

Levensverhalen van jou en mij: Blijheid en dankbaarheid zijn een zegen in het lev...: Intense blijheid en dankbaarheid, kun je al voelen bij hele kleine dingen. De eerste ochtendzon, die jou streelt met haar stralen. En v...

Diverse belangrijke dagteksten

Dagtekst van zaterdag 31 augustus 2013.

"Wie zou er niet in het Paradijs willen leven? Vraag het eens in je omgeving, iedereen zal je antwoorden: ‘Leven in het Paradijs? Ja, natuurlijk!’ Wat zij echter niet weten, is dat je daarvoor aan een aantal voorwaarden moet voldoen: je kunt niet in de hogere gebieden leven wanneer je je daarop niet hebt voorbereid. Want anders, vooropgesteld dat zij toegelaten worden zoals ze zijn, zouden zij, na een paar minuten boven, terug naar beneden willen en zeggen: ‘Maar dit is niet te verdragen hier.
Er zijn geen sigaretten, geen cafés, geen nachtclubs! En ik heb zin om te roken, om te drinken, om mooie vrouwen te versieren. Ik kan hier niet blijven.’ Om in de sublieme gebieden te kunnen leven, moet je je ontdoen van je lagere behoeften, dat is de reden dat niet iedereen hier klaar voor is. Ook al zou je hen met geweld in de Hemel installeren, dan nog zouden velen ervoor zorgen dat ze zo snel
mogelijk terug kunnen keren. Maar gebruik wat ik je hier zeg niet als voorwendsel om je niet te proberen aan te passen aan het goddelijk leven. Wanneer je je iedere dag inzet om je verlangens
te zuiveren, om te mediteren, om bepaalde cellen van je brein aan het werk te zetten, zul je ver kunnen komen, zo ver dat je je intrek kunt nemen in de hemelse gebieden."
Omraam Mikhaël Aïvanhov

Dagtekst van vrijdag 30 augustus 2013.

"Wat is zuiverheid? In tegenstelling tot wat velen denken betreft dit niet zozeer seksuele zaken; seksualiteit is daar slechts een beperkt aspect van. Er zijn andere, hogere en meer wezenlijke
vormen van zuiverheid. De echte zuiverheid ligt eerst en vooral in de gedachten, gevoelens en verlangens : het is een deugd die erin bestaat dat je, wat je aan goeds bezit, niet alleen voor
jezelf houdt. Alles wat je leert, alles wat je verwerft, moet je op een of andere manier proberen ook aan anderen ten goede te laten komen. Wat onzuiverheid betreft, dat is egocentriciteit in al haar vormen. Zuiver willen zijn om zichzelf beter te beschermen en te redden, is nog geen zuiverheid. Wie waarlijk zuiver is, zoekt de zuiverheid slechts om meer te geven aan de anderen en hen slechts
datgene te schenken wat hij als aller-kostbaarste bezit. Alleen wie heeft gewerkt om deze zuiverheid te verwerven, is waardig om de Inwijding te ontvangen."
Omraam Mikhaël Aïvanhov

Dagtekst van zondag 25 augustus 2013.
"Bewonderen, verrukt zijn over iets of iemand is een behoefte die alle mensen voelen, want verrukking is een gewaarwording die kleur en smaak geeft aan het bestaan. Maar het verdient de
voorkeur dat zij eerst leren verrukt te zijn over het wezenlijke, dat wil zeggen het licht, de wijsheid en de liefde van God. Laten zij daarna, indien zij dat behoeven, opgetogen zijn over bepaalde menselijke wezens, in de mate dat zij de goddelijkheid uitdrukken en deze openbaren. Ziedaar een criterium dat iedereen dient te hebben. Dus, bewonder en wees elke dag verrukt over dingen en mensen, maar met inachtneming van dit criterium. Anders riskeer je dat dit je heel duur komt te staan. Je zult je hechten aan iemand die in staat was je te verleiden, maar die je slechts duisternis en verwarring brengt; en ben je eenmaal volledig gesloopt, dan zal hij je verlaten en nieuwe slachtoffers gaan zoeken om ze uit te
buiten. Maar ja, zo gaat het nu eenmaal in de wereld, omdat mensen niet weten wat zij in anderen moeten waarderen en bewonderen zodat zij altijd in een staat van verrukking zijn."

Omraam Mikhaël Aïvanhov
 
Dagtekst van donderdag 29 augustus 2013.

"Je zult in de geschiedenis van de mensheid beslist geen periodes vinden waarin er geen oorlog was. Toch kun je niet ontkennen dat mensen vrede willen, want hoeveel gelovigen wenden zich niet tot
de Heer zodra er oorlog uitbreekt en vragen hem te zorgen dat hij ophoudt! Dat is mooi, maar of die gebeden de Heer bewegen is een andere vraag. Het is niet aan Hem om de oorlogen die mensen
hebben ontketend te doen ophouden, zij zijn het zelf die middelen moeten vinden om niet meer met elkaar te vechten. Dat zij bidden spreekt vanzelf, maar zij zouden beter bidden dat de verschrikkelijke ervaringen die zij hebben opgedaan hen tot les zouden dienen! Indien de mensen geen wijsheid leren, moeten zij er niet op rekenen dat God hen tegen zal houden in hun dwaasheden! Zij smeken: ‘Heer, geef ons vrede!’ en stellen zich voor dat God met ongeduld wacht tot de oorlog voorbij is. Geen sprake van, God is heel geduldig en hij antwoordt: ‘Leer in jezelf alles te onderscheiden wat conflicten veroorzaakt. Op het moment dat allen begrepen hebben welke inspanningen zij moeten doen om redelijker, eerlijker en vrijgeviger te worden, zal er vrede komen. Maar dat hangt van jullie af, niet van mij.’"
Omraam Mikhaël Aïvanhov
 
Leer kinderen hoe ze moeten denken, niet wat ze moeten denken.
Margaret Mead (dagelijkse gedachte.net)
Dagtekst van zaterdag 24 augustus 2013.

"Bomen, wat een rijkdom, wat een zegen! Vooral wanneer je begint te voelen dat heel die solide en compacte materie in feite gecondenseerd licht is. Inderdaad, die stam, die takken, dat bladerdak, zij voeden zich met licht en zijn gecondenseerd zonlicht. Hoe zou je niet verrukt zijn bij de gedachte dat de liefde van de zon zich daar, in overvloed, bevindt? En door het zuiveren van de lucht via de zuurstof die zij verspreiden, zijn de bomen ook onze weldoeners, en daarom zijn degenen die dicht
bij een bos leven echt bevoorrecht. Een bos is een oord dat van nature vol is van aanwezigheden.
Zodra ik mij tussen de bomen begeef voel ik aanwezigheden. Dat is de reden waarom ik met hen spreek. Ik weet hoe ik mij tot hen moet wenden, hoe ik met hun ziel moet communiceren, en zij
begrijpen mij. Al die bomen worden bewoond, en de mensen zouden gelukkiger zijn indien zij zich hiervan bewust waren en echt contact met hen zouden proberen te leggen. Wat is een eik? Wat is
een spar? Wat is een eucalyptus?… Je moet vele uren met hen hebben doorgebracht om hun ziel te ontdekken en je met haar een te kunnen voelen."
Omraam Mikhaël Aïvanhov

 
Een goede manier om jouw succes te meten, is het aantal mensen dat je gelukkig hebt gemaakt
Robert J. Lumsden  (dagelijkse gedachte.net)
 
 

maandag 26 augustus 2013

Levensverhalen van jou en mij: Een nieuw leven vol liefde en geluk

Levensverhalen van jou en mij: Een nieuw leven vol liefde en geluk:
Je leven omdraaien, daar is moed en kracht voor nodig. Toch werkt het.
Zoals de omraam het hieronder stelt is elke dag een nieuw leven dat begint. Het klopt. Al moet ik eerlijk zeggen dat er jaren zijn gew...

zaterdag 17 augustus 2013

Hemelse wezens in je slaapkamer.


Het is natuurlijk geweldig als hemelse wezens, entiteiten of overledenen jouw slaapkamer bezoeken, terwijl je slaapt. Althans mij lijkt het geweldig om mee te maken, vooral als ik ze ook nog zou mogen zien. Zij brengen ons boodschappen in de vorm van b.v. dromen of nemen ons mee op reis. Dat zij een hekel aan rommel en rondslingerende kleren hebben was mij onbekend. En natuurlijk, een rommelmens zoals ik, heeft verspreidt over de lege bedhelft de kleren van de dag liggen plus een trainingspak voor als ik onverwachts op moet staan, die ook netjes opgevouwen konden liggen op een stoel. Echter in mijn slaapkamer is wegens plaatsgebrek geen stoel te vinden. Natuurlijk kan ik het ook op het kleine kamertje leggen, nu ik dit weet. Jammer is dat ik dat dan weer naar de andere ‘Zijde’ duidelijk moet maken. Ach natuurlijk niet, zij weten dat automatisch. Mijn persoonlijke gids heeft het me al vaker duidelijk gemaakt en zal dus ook wel doorgeven dat ik zowaar ook op de slaapkamer een stukje netter word vanaf vandaag. Tot nu toe vond ik dat totaal onbelangrijk. Ik hadd mijn ogen dicht en rekende niet op nachtelijke bezoekers. En dat terwijl ik weet dat zij wel komen. Gewoon nooit bij stilgestaan. Een paar kaarsen zouden ook niet misstaan, ook al branden ze niet, het staat wel gezellig. Ik kan me nog herinneren dat ik dit in de eerste maanden toen ik hier woonde, wel zo gezellig had. Maar ja, dan komt ook iedereen je huisje bekijken. Nu liggen de nachtkastjes vol boeken, papieren, een pilletje hier, een zalfje daar, diverse flesjes water. Afijn, misschien herkent u dit ook wel. Of heeft u wél zo’n droom van een slaapkamer waar entiteiten en hemelse wezens zich echt thuis voelen. Ik ga er beslist vandaag nog aan werken. Misschien ook een reden om mijn kasten eens uit te mensen. Kleding van meer dan 20 jaar oud hangt volgepropt tussen het laatste nieuwe.

Opera vertelde eens dat als je een nieuw kledingstuk kocht, je een oud weg moest gooien. Het nieuwe erbij hangen is geen punt, echter het oude laten verdwijnen in de kledingbak, dat is een probleem. Aan elk stuk hangt wel een bepaalde herinnering en wat ik toen aankon, nu dus voor geen meter past, blijft hangen. Waarom? Ach wie weet. Ik ben al 7 kg. Afgevallen, dus wie zegt dat er niet méér volgt. Opnieuw dus een excuus om niets weg te gooien. Of ik daar vandaag wel mee klaar kom is een groot hangijzer. Maar wie weet, geeft mijn persoonlijke Gids wel bepaalde instructies. Ik laat mij leiden en zal goed luisteren naar het geheel.

Voor de her en der verspreide boeken die op nachtkastjes en bed rondslingeren zal ik een plekje moeten zoeken. Mijn drie boekenkasten zijn al overvol. En dan te bedenken dat ik de laatste jaren al redelijk netjes ben geworden. Vroeger maakte ik er een grotere puinhoop van, tot grote wanhoop van Berry, die zelf zo netjes was. Toch mopperde hij zelden op me. Als hij toevallig nu eens ’s nachts op bezoek komt zal hij zich eerder verbazen. Hoewel…….? Wanneer hij naast me op bed komt liggen, wat af en toe gebeurt, ligt dat beslist niet prettig tussen de boekjes en kleding. Volgens mij voelt hij dat niet, maar zeker weten doe ik dat ook niet. Het is hoogstens een vermoeden. En eerlijk is eerlijk, vaak erger ik mezelf ook aan die rommel op mijn bed, maar ondertussen blijft het wel bij kijken en weinig doen.

Misschien had ik even deze dagtekst van de Omraam, dat duwtje in mijn rug nodig om op te ruimen. In mijn meditatiekamer heb ik nog een mooi houten beeldje staan van Jezus met het kruis op zijn nek. Maar waar haal ik een foto van een ingewijde  zo snel vandaan. Een mooie tekst of een gedachte dan? Ja, de laatste heb ik genoeg. Ik zet mijn teksten tegenwoordig aan de zijkant van een mooie foto die ik heb gemaakt. Zou Berry al zover ingewijd zijn, dat ik zijn foto ook neer kan zetten? Ik heb geen flauw idee. Soms zou ik willen dat ik meer wist. Gisteren kreeg ik van iemand twee mooie boekjes te leen welke een aantal vragen beantwoorde, waar ik nog mee liep te worstelen. Onder aan de dagtekst zal ik de titels vermelden.

Waarom meerdere boekjes op mijn bed? Je kunt er toch maar één tegelijk lezen, zou je denken. Maar ook met lezen ben ik rommelig. Er liggen serieuze boeken op het lege stuk bed, soms één of twee. Met daarnaast wat flut romannetjes voor als ik vermoeid ben of niet na wil denken. Of voor het wakker worden midden in de nacht. Ik pak dan even een flutromannetje in de hoop langzaam weer weg te zakken. Meestal is dat ijdele hoop. Wakker is bij mij klaarwakker en niet meer in slaap sukkelen. Is dat een vrouwenkwaaltje? Ik ken bijna geen man die overdag of ‘s nachts niet kan slapen. Hoe groot zijn problemen ook zijn. Trouwens zoveel mannen ken ik nu ook weer niet om dit antwoord echt te weten. Soms om jaloers op te worden. Ik ben al blij met een nacht van vier uurtjes slaap. Herkent u dat?

Gisteren is men begonnen aan mijn afdak. Het zou mooi en droog blijven. Toch schrik ik om vier uur vanmorgen wakker van een bui. Snel mijn bed uit om wat kastjes af te dekken in het nog open gedeelte van het dak. Klaarwakker zit ik nu achter de computer te schrijven, terwijl ik eigenlijk nog graag even zou slapen. Gisternacht waren me ook maar twee uurtjes slaap gegund. Afijn de mensen van het dak hebben een sleutel, dus mocht ik in slaap vallen, proberen zij me zeker niet te storen. Ik wens u een mooie dag, © Maus
 

Dagtekst van zaterdag 17 augustus 2013.

"De onzichtbare wereld om je heen is niet leeg, hij wordt bevolkt door allerlei soorten entiteiten. Probeer daarom ‘s avonds, wanneer je gaat slapen, orde te brengen in je kamer, want hemelse wezens kunnen je komen bezoeken gedurende de nacht. Als zij echter rondslingerende kleren en andere zaken zien, zijn zij niet zo blij met deze aanblik en het risico bestaat dat zij niet meer terugkomen. Orden iedere avond je woonst alsof je gasten of vrienden zou ontvangen. En aangezien je ook bezoek kunt krijgen van kwaadwillende
entiteiten, en je niet gestoord wilt worden tijdens je slaap, zet naast je bed een gebed, een gedachte die je hebt opgeschreven, een heilig beeld, de foto van een wijze of een Ingewijde. Door zijn bemiddeling plaats je je onder de autoriteit en bescherming van een Wezen dat zijn welwillendheid uitspreidt over alle schepselen."    Omraam Mikhaël Aïvanhov

Boeken die zeker de moeite waard zijn om te lezen en vooral duidelijkheid geven over het sterven en na de dood:

De dag waarop mijn vader een engel, geschreven door Marie-Claire van der Bruggen
Het sprookje van de dood, geschreven door Marie-Claire van der Bruggen
Wat gebeurt er als je doodgaat, geschreven door Hans Stolp.

woensdag 14 augustus 2013

Aardse- en Goddelijke rechtspraak, een groot verschil

Ieder van ons heeft vast wel eens een dergelijke ervaring beleefd waarbij recht geen recht blijkt te zijn. Het is een ervaring die heel lang blijft hangen. Boosheid en woede oproept. Al heel lang geloof ik niet meer in onze rechtspraak, echter aan de Goddelijke rechtspraak twijfel ik zelf beslist niet. Maus
Dagtekst van woensdag 14 augustus 2013.

"De menselijke rechtspraak oordeelt enkel over daden, maar de goddelijke Rechtspraak oordeelt ook over gedachten, gevoelens en intenties. Indien je bewust verkeerde adviezen aan iemand hebt gegeven, indien je hem tot opstandigheid en wanhoop hebt aangezet, welke rechtbank op aarde zou zo’n gedrag kunnen veroordelen? Geen enkele, want objectief, feitelijk gezien, kunnen zij je niets ten laste leggen. Indien de persoon in kwestie naar de rechter stapt en zegt: ‘Kijk eens in wat voor wanhoop deze persoon mij heeft gestort’, zal de rechter hem antwoorden dat dit geval niet in het wetboek is opgenomen en dat hij niets voor hem kan doen. Hoeveel mensen zijn er niet die, wetende dat er geen enkele rechtbank is die hun slechte gedachten, slechte gevoelens, slechte intenties en bedrieglijke woorden kan bestraffen, zo geslepen zijn dat zij zich, wat betreft hun daden, onberispelijk gedragen en zich niet laten betrappen! Er zijn duizenden manieren om slecht te handelen zonder dat je ten prooi valt aan de menselijke rechtspraak. Niemand ontsnapt echter aan de goddelijke Rechtspraak."

Omraam Mikhaël Aïvanhov

dinsdag 13 augustus 2013

Verstand, hart en wil moeten samenwerken tot ze een eenheid zijn


Begrijpen doe onderstaande tekst van de Omraam zeker, maar of ik er nu eerst een grote crimineel voor moet worden om sneller te beseffen dat verstand, het hart en de wil om samen te werken een éénheid moet zijn, is voor mij de vraag. Ik heb dat langzamerhand afgelopen jaar begrepen, echter moest er wel 71 jaar voor worden. Ik kan alleen maar wensen dat een ieder die dit leest, begrijpt dat je pas echt gelukkig bent als verstand, hart en wil één zijn.

Dagtekst van dinsdag 13 augustus 2013.

"Om in een onderneming te slagen is het noodzakelijk dat het verstand, het hart en de wil samenwerken. De eenheid van deze drie vindt men zelden, tenzij bij de grote heiligen. En ook bij grote criminelen. Inderdaad, en tussen de grote criminelen die er slechts aan denken kwaad te doen en de grote heiligen die zich opofferen voor het welzijn van de mensheid, bevindt zich het merendeel van de mensen die, niet wetende hoe zij met standvastigheid hun verstand, hun hart en hun wil in dienst moeten stellen van een doel, voortdurend heen en weer slingeren
tussen de goede en de verkeerde weg en er niet veel van terechtbrengen. Zowel voor het goede als voor het kwade moet je eenzelfde richting opleggen aan gedachten, gevoelens en daden, hetgeen moeilijk is, en op dit gebied zijn de mensen toch zo lui! Je bent er wel eens verbaasd over dat grote criminelen grote heiligen kunnen worden. Maar daar is niets verbazingwekkends aan. Een gebeurtenis in hun leven of een ontmoeting met iemand heeft
in hen een immense ommekeer teweeggebracht, en op dat moment, in de mate dat zij het moeilijkste deel van het werk hebben gerealiseerd: de eenheid van hun verstand, hun hart en hun wil, zijn zij in staat om zichzelf te overtreffen in het goede, net als zij dat in het kwade hebben gedaan."

Omraam Mikhaël Aïvanhov

zondag 11 augustus 2013

zaterdag 10 augustus 2013

Ook vandaag weer een tekst van de Omraam met een situatie die vaker voorkomt dan we zouden willen. Situaties waarin we ons vervelend of minder prettig voelen. Niet beseffend dat de invloed van die situaties veel verder gaat dan wij zouden willen. Ik wens u allen een fijne dag, Maus
Dagtekst van zaterdag 10 augustus 2013.

"Het is je beslist al overkomen dat je je plots, zonder enige duidelijke reden, voelt alsof je totaal krachteloos bent. Dan is er een slechte stroom, een verderfelijke invloed door je heen getrokken die je magnetisme heeft verstoord; of je hebt onbewust aan iets gedacht, en die gedachte, samen met het begeleidend gevoel, heeft de band die jou met de goddelijke Bron verbindt, doorgesneden. Wie zich laat gaan in woede, jaloersheid, haat, hebzucht en sensualiteit, zendt golven uit die de harmonische
ordening van de atomen en elektronen in de cellen verstoren. Het is de verstoring van deze innerlijke organisatie die aan de basis ligt van fysieke, en zelfs psychische ziekten. Wees dus waakzaam: wanneer je onrust of onbehagen voelt, concentreer je dan op je cellen, tot de orde weer hersteld is.
Laat nooit toe dat een negatieve toestand zich in je vastzet, want allengs zal je hele fysieke organisme, maar ook je psychische organisme hierdoor in bezit genomen worden. "

Omraam Mikhaël Aïvanhov

zaterdag 20 juli 2013

Dagtekst van zaterdag 20 juli 2013 van Omraam Mikhaël Aïvanhov

Deze dagtekst vond ik bijzonder genoeg om op mijn blog te plaatsen.

"De lichamelijke vormen die wezens hier op aarde hebben behad, worden bewaard in de kosmische archieven, en deze archieven bewaren zelfs vaak de vormen van de kleren die deze wezens hebben
gedragen. Wanneer men in een spiritistische seance een persoon oproept die vele duizenden jaren geleden heeft geleefd, komt en spreekt hij in exact dezelfde vorm die hem eigen was in het verleden. Maar in feite is hij het niet die daar is, het is zijn vorm, die sedert duizenden jaren bewaard is gebleven in de archieven van de natuur, die spreekt en die men kan zien en bijna aanraken..... Want de vormen verdwijnen nooit. Een menselijk wezen dat incarneert krijgt een vorm die hij weer achterlaat aan het einde van zijn leven; deze vorm dient hem slechts voor deze incarnatie, maar wordt bewaard in de archieven van het universum, de Akasha kronieken. Wanneer hij opnieuw incarneert krijgt hij een andere vorm, en ook die zal worden
bewaard. Er zullen altijd nieuwe vormen zijn, en zij zullen allemaal bewaard worden tot het universum is verdwenen."  Omraam Mikhaël Aïvanhov

donderdag 23 mei 2013

Heb jij dat nu ook of herken je dit?: Eén roos voor Moederdag

Heb jij dat nu ook of herken je dit?: Eén roos voor Moederdag: Ongetwijfeld heeft u net als ik getracht een goede moeder te zijn voor uw kinderen. Moeder worden is geen kunst. Samen met je geliefde maa...

dinsdag 16 april 2013

Levensverhalen van jou en mij: Ik ben er helemaal klaar mee

Levensverhalen van jou en mij: Ik ben er helemaal klaar mee: Vervolg op: Gevangen zitten uit angst voor eenzaamheid Vanmorgen schreef ik onderstaande boodschap op mijn websites Brandeenkaars...

donderdag 11 april 2013

maandag 8 april 2013

Levensverhalen van jou en mij: Vergeving en loslaten

Levensverhalen van jou en mij: Vergeving en loslaten: Bij vergeving gaat het niet over de ander, maar over jou; het loslaten van de last die je met je meedraagt. (Uitspraak: Dalai Lama en toe...

woensdag 3 april 2013

Heb jij dat nu ook of herken je dit?: De natuur heeft zijn eigen regels en wetten

Heb jij dat nu ook of herken je dit?: De natuur heeft zijn eigen regels en wetten: Soms loop ik een beetje achter met de teksten van de Omraam. Zo ook de tekst van Paaszaterdag, ‘de opstanding’. Hij praat in deze tekst n...

Geloof in jezelf en in de kracht van het denken

Wanneer ik vroeg in de morgen de tekst van de Omraam lees, weet ik dat hij zoals gewoonlijk gelijk heeft, al komen er ook vele twijfels in me op. Oké, ik ben medium en helderziende maar er is zoveel meer wat ik nog niet weet en niet zie. Vergelijk ik mezelf met mijn dochter, die tot diep in de ziel van de mens kan kijken en daardoor op een genezende manier met mensen werkt, dan bedenk ik ‘wat ben je goed meisje. Jouw niveau is heel hoog, daar ben ik nog maar een beginneling bij.’ Natuurlijk werk ik niet genezend, dat is mijn stuk niet. Bovendien werk ik ook niet zoveel meer. Zwerf liever door de natuur om te fotograferen en als mijn geest er zin in heeft schrijf ik verhaaltjes erbij. Het liefste zou ik in de rugzak van reizigers stappen, meereizen en daar waar zij uitkomen op eigen avontuur gaan. Er is nog zoveel te ontdekken in de wereld wat mooie foto’s en verhalen op kan leveren.

Toch zou ik zo graag nog dat stukje extra willen leren zien, waar de Omraam over schrijft. Je moet er de rust voor vinden en in deze periode bevind ik mij nu. Rust zoeken en mezelf vinden. In dat jezelf vinden vind je ook de contacten met de andere wereld, dat weet ik uit ervaring. Denk niet dat ik veel weet, ook al mag ik nog zoveel zien. Het is maar het topje van de ijsberg. In dat mooie Land, zo dichtbij en toch zo ver van ons af heerst liefde. Zelfs in het donkere gedeelte wordt door de engelen en helpers liefde uitgedeeld. Dat velen die liefde niet kunnen of willen ontvangen om vanuit het donker mee te gaan naar het licht is een keuze die zij aan de andere Zijde zelf maken.

Hier op aarde zijn we bezig met bezit en overleven. Overleven is het voor velen in de oorlogsgebieden, die net als wij haard en huis hadden en dat hals over kop moesten verlaten om te blijven leven. Zij hebben het intens slecht, iets waar ook zij niet om hebben gevraagd. Zij hebben geen bezit meer om zich mee bezig te houden. Zij vluchten of zijn al gevlucht, worden in kampen opgesloten en zijn blij met water en voedsel. De ellende voor al die duizenden in de wereld is ontstaan vanuit één reden; ‘geld, macht en bezit van de enkeling’. Het hoort bij elkaar. Velen met geld willen steeds meer en meer, zonder te beseffen dat delen het mooiste is op aarde. Eigenlijk heeft ieder mens het recht om het goed te hebben. Ook in Europa en ons eigen landje speelt geld en macht een grote rol. Je kunt er goed en kwaad mee doen. In ons kleine kikkerlandje zouden geen voedselbanken mogen zijn. Want al ontkent dit kabinet dat er armen zijn in ons land, ze zijn er meer dan goed is voor ons. Macht en geld. Je kunt er goed en kwaad mee doen. Ik ken niet veel mensen met geld, in die kringen bevind ik mij niet. Toch leerde ik afgelopen week iemand kennen die met zijn geld goed doet. Hij deelt zijn geld met anderen door scholen te bouwen in een Afrikaans land. Misschien heeft hij nog wel meer goede dingen gedaan, dat weet ik niet. Je leest er wel vaker over in kranten. Het is iets om respect voor te hebben. Deze twee mensen leerden delen in hun leven. Zo zou de wereld moeten zijn. Om je heen kijken waar hulp nodig is. Het hoeven geen grote dingen te zijn. Zelf heb ik als vrijwilligster in 1998 drie maanden in het Nederlandse dorp op Sri Lanka mogen helpen. Ouderen boven de 65 jaar worden van de straat geraapt en in huisjes ondergebracht. Dit alles is opgezet door een Nederlander uit Urk afkomstig. De mensen die mee willen van de straat en nu in dat dorp leven hebben hun eigen onderkomen, krijgen eten, drinken en zakgeld. Er is een ziekenhuis, een winkeltje en een gebouw met vier gebedshoeken. Elke zondag komt de priester voor de kerkdienst. Alle geloven leven hier vredig samen. Ik ben nog dagelijks dankbaar voor die ervaring. Het leert je dat bezit fijn is, maar dat je ook heel goed zonder kunt. Toen ik terugkwam heb ik huis en haard opgeheven om verder te trekken en te ontdekken. Echter diverse omstandigheden maakten dat ik toch weer opnieuw moest beginnen.

Hoe vaak zie ik niet dat zwervers die om geld vragen voorbij worden gelopen met het oordeel, ‘het gaat toch maar op aan drugs of drank’. Misschien ben ik fout dat ik denk, ik geef wat ik kan missen. Soms is het zelfs mijn laatste euro, omdat ik weet dat het toch weer terug komt op een of andere manier. De zwervers spenderen het aan hun laatste levensbehoefte en dat is waar het om gaat. Die kan voor ons een boterham zijn maar voor die zwerver misschien wel alcohol of drugs. Of voor onderdak voor de nacht. Het is niet aan mij te oordelen. Hij heeft het nodig. Heeft waarschijnlijk geen inkomen en ik kan altijd nog bij mijn kinderen eten als het even moeilijk zou zijn.

Wanneer ik onderstaande tekst nog eens doorlees, omdat ik denk afgedwaald te zijn met mijn verhaal zie ik dat het toch wel meevalt. Het klopt, vaak sluiten we de ogen voor de werkelijkheid om ons heen. Wat is die werkelijkheid dan, zul je vragen?  Heel simpel. Begin met zorg voor jezelf en om je heen. Zorg voor jezelf door tijd en rust te nemen om in jezelf te kijken. Wat heb je nog niet opgelost of vergeven, waardoor je rust in jezelf vind? Waar kunnen we onszelf mee helpen om een beter leven te krijgen? Misschien door te gaan geloven dat we meer waard zijn dan een dubbeltje, zoals ons is geleerd. Je kent die uitdrukking toch: ‘wie voor een dubbeltje geboren is wordt nooit een kwartje?’ Wat een onzin leerden we toch als kind. Ieder mens heeft recht op dat kwartje of die euro. Alleen hoe maken we dat waar, dat is de kern. En vooral hoe zie je het. Zie je het alleen in geld of kun je het ook zien in geestelijke rijkdom? Voor mij is geestelijke rijkdom en echte diepe liefde waardevoller dan geld. Met geld kan ik wensen vervullen, maar op een dag ben je uitgewenst en wat dan?

Liefde en geestelijke rijkdom is oneindig en zorgt er voor dat je voldoende hebt om te eten en te drinken. Oké dan maar niet de lenzen die ik op mijn camera wil hebben of de reizen maken die ik zou willen. Als ik moet kiezen is de keuze niet moeilijk. Liefde en geestelijke groei vind ik duizendmaal waardevoller, daar kan ik mee verder. Wanneer God mij zou vragen wat ik het liefste zou willen wist ik het wel. Echte diepe liefde ontvangen van iemand die naast je wil staan, zijn liefde met jou wil delen. Samen ’s morgens de eerste kus delen bij het wakker worden. Elkaar vasthouden en knuffelen. Samen ontbijten, de dag doorbrengen in overleg en leven met respect voor elkaar en voor wie je bent. Mijn tweede wens: ik wil zo heel graag meer weten over die ‘andere’, zo liefdevolle wereld. Dat weten zou ik weer willen delen in mijn verhalen. Of men mij geloofd is een tweede, dat doet er niet toe. Ik ben op een leeftijd dat het niet uitmaakt of mensen denken dat ik wijs of niet wijs ben. Misschien denken ze dat sowieso wel, omdat ik er een andere levensstijl op na hou. Mijn dochters noemen me vaker gekscherend een bosheks, omdat ik zo graag door de natuur zwerf. Eigenlijk vind ik dat een compliment.

Maar terug naar God en zijn vraag. Wat zou je nog meer willen? Meer weten, meer ‘zien, voelen en horen.’ Meer weten over hoe ‘Het’ werkt in de andere wereld. Het is mogelijk door uittredingen, maar dat is me nog nauwelijks gelukt en misschien mijn weg niet. Er zijn al veel boeken over dit alles geschreven. Toch zou ik diep in mijn hart met mijn verhalen mensen willen bereiken die nog zoekende zijn. Inspiratie brengen. Met mijn levensverhalen, ondervindingen en stukje levenswijsheid bereik ik nu al veel lezers van mijn blogs. Dat kan nog meer worden als ik verder kan ‘zien’. Misschien vind God op een dag dat ik toch nog meer ervaringen op mag doen. Natuurlijk, als ik mocht kiezen zou ik alle wensen vervult willen zien. Liefde in de eerste plaats, reizen, cameralenzen en het “Zien”, dat groter is dan wat ik nu mag zien. Wie weet wat er nog vervult gaat worden in mijn leven. Ik heb geen idee wat Hij voor mij in petto heeft maar ben dankbaar voor alles wat Hij op mijn bordje legt en heeft gelegd, omdat ik er alles uit heb geleerd wat ik nu weet en kan.

Vanaf vandaag ga ik dus opnieuw beginnen. Mezelf in harmonie, zuiverheid en licht brengen, voor zover ik dat kan. Maar wat je niet probeert ontdek je ook niet. Helaas ben ik te laat wakker geworden om de zonsopgang mee te maken, zoals de Omraam adviseert in onderstaand verhaaltje. Bovendien heb ik een hekel aan kou en ga echt niet op de heuvel zitten bij een paar graden onder nul. Gelukkig kan ik goed visualiseren en stel ik me de zonsopgang visueel voor om mezelf in harmonie te brengen. Ik zeg niet dat het gelijk gaat lukken, maar op een dag bereik ik wat ik wil. Veel wensen in mijn leven zijn al bereikt. Sommigen hadden 25 jaar tijd nodig, zoals de fietstocht naar Santiago, andere wensen staan nog in mijn boekje geschreven en worden vervult als de tijd er rijp voor is. Een andere wens van 15 jaar oud is nog steeds onvervuld en vele kleine wensen staan nog open. Vergeet echter één ding nooit; ‘Geef nooit je wensen op. Geloof er heilig in dat elke wens die goed is voor jou wordt vervult, al duurt het nog zo lang. Geloof in jezelf en in de kracht van het denken. Geef vooral jezelf niet op, omdat je het waard bent om te leven en waard bent dat je alles krijgt wat goed voor je is in het leven, inclusief onze levenslessen.


Dagtekst van maandag 1 april 2013

"Van ‘s morgens vroeg tot ‘s avonds laat zijn de mensen bezig met hun zaken, ze lijken wakker, maar in werkelijkheid zijn de meesten alleen maar in slaap. Ze gaan door het leven met gesloten ogen terwijl ze het heiligdom van de natuur vertrappen. Zij merken de onzichtbare aanwezigheid niet op van andere levende, intelligente wezens om hen heen, noch van andere krachten die in omloop zijn, ze beperken zich tot wat direct waarneembaar is met
hun vijf zintuigen. Wakker zijn is zich bewust worden van alle bestaansvormen die de
ruimte bevolken en met hen in contact blijven. Om dat contact te leggen, moeten we beginnen met onszelf in een toestand van harmonie, zuiverheid en licht te brengen. Juist in die
omstandigheden verkeer je als je ‘s morgens de zonsopgang gaat bijwonen. Dus denk tijdens de weg die je aflegt aan al die onzichtbare wezens om je heen. Juist aan hen danken we dat de
natuur leeft en ons alles aanbiedt wat ze heeft. Wend je tot hen en zeg tegen ze: ‘O jullie lieve kinderen van de aarde, het water, de lucht en het vuur… jullie aardgeesten, ondinen, sylfen, salamanders, ik hou van jullie, dank jullie wel en wees gezegend voor jullie werk.’ "
Omraam Mikhaël Aïvanhov

vrijdag 29 maart 2013

zaterdag 2 maart 2013

Gebrek aan energie, volg onderstaande tip

"‘s Avonds, wanneer we inslapen, verplaatsen de energieën van de hersenen zich naar de zonnevlecht waar een licht begint te schijnen. Bij het ontwaken wordt dat licht zwakker en hernemen de hersenen hun activiteiten. Op geen enkel moment stoppen de hersenen en de zonnevlecht helemaal met werken, maar je kunt zeggen dat ze hun werk afwisselend uitvoeren; de hersenen beheersen ons bewuste leven en de zonnevlecht ons onbewuste en onderbewuste bestaan. Gezien de verbindingen die de zonnevlecht met de hersenen onderhoudt, kun je telkens een beroep op de zonnevlecht doen als je een mentaal werk moet ondernemen: mediteren, studeren, schrijven… Begin door je op de zonnevlecht te concentreren en als je voelt dat de harmonie, het evenwicht zich goed in je hebben gevestigd, ga dan aan de slag; je hersenen zullen worden gevoed en gesteund  door de energieën die uit de zonnevlecht komen. En als je tijdens je werk voelt dat je hersenen blokkeren, masseer dan de zonnevlecht met je rechterhand tegen de wijzers van de klok in."
Omraam Mikhaël Aïvanhov
Dagtekst van zaterdag 2 maart 2013.

zondag 24 februari 2013

Meenemen naar de andere wereld


Op het moment dat ik onderstaande tekst las, voedsel en gereedschappen meegeven aan de doden, was mijn eerste gedachte; ‘dat is echt niet meer van deze tijd.’ Maar is dat wel zo? Wij geven wel geen voedsel mee aan onze overledenen maar steeds meer foto’s van het gezin, tekeningen van de kleinkinderen. Natuurlijk bloemen, heel veel bloemen, vooral als we weten dat overledenen daarvan hielden. Misschien nog vele andere kleine zaken die belangrijk zijn voor onszelf om mee te geven of waar de overledene veel van hield..

Het klopt, de wereld van onze overledenen en die van ons liggen niet ver uit elkaar. Soms heb ik zelfs het gevoel dat ze door elkaar heen lopen, zij het dat dit voor ons een onzichtbare wereld is, terwijl het vanuit de andere zijde wel zichtbaar is naar twee kanten. Soms mag ik daar een stukje van zien, al is het minimaal. Ik weet bijvoorbeeld van de overledenen dat zij zelf mogen kiezen wat te doen wanneer zij aan de andere zijde zijn. Degene die hier graag in de tuin werkte zal daar misschien ook weer voor kiezen. Zo gaat dat met verzorgen en/of verplegen van mensen of dieren net zo. Ieder heeft aan de andere Zijde de vrijheid om zelf te kiezen. Zelf te bepalen wat hij of zij wil doen, al is het luieren, ook dat is mogelijk en word je niet kwalijk genomen.

Misschien zag men vroeger in dat wanneer men het gereedschap meegaf, dit verder gebruikt werd. Nu weten we beter. Aan de andere zijde manifesteren gereedschappen zich al bij de gedachte. Zo kan ik misschien wel ooit de mooiste camera manifesteren en geen problemen hebben met te licht of te zwaar. Mijn hoofd zal daar niet meer uit zichzelf schudden zoals hier het geval is en soms problemen geeft. Een kleine afwijking waar ik zelf weinig last van heb en anderen af en toe een loopje mee nemen, waar ik hartelijk om kan lachen. Het is een gebrek waar een beetje spot en zelfspot bij mag horen. Mijn kleinkinderen zeggen altijd;  'mijn oma zegt ja, maar schudt nee.’ Afijn, dit soort kleine gebreken verdwijnt allemaal wanneer ik aan de andere Zijde kom om te genieten van alles wat daar geboden wordt. Klinkt dat gek in de oren? Welnee. De dood is niet om bang voor te zijn. Het leven op aarde is zwaarder, zodat we onze lessen leren en groeien om een beter mens te worden. Het leven na de dood is om verder te groeien in liefde, zonder verdriet en pijn. Om allen die nog op aarde leven, bij te staan en te steunen, al voelen zij dat lang niet zoveel als de overledene zou willen.

Geef dus rustig aan degene die jij lief hebt alles mee in de kist, wat jij wilt. Zelfs al zou het voedsel zijn of dat wat voor die persoon belangrijk was. Hij of zij het liefste gebruikte of om zich heen had. Het gebruik uit vroeger tijden was zo gek nog niet. Misschien kun je nu vast bedenken wat jij straks mee zou willen nemen of krijgen. Je weet maar nooit.
© Maus Sturmer


Dagtekst van vrijdag 22 februari 2013.

"In het verre verleden was het gebruikelijk om de doden te begraven met voedsel, met bepaalde vertrouwde voorwerpen. Dat gebruik komt zelfs vandaag nog voor; het stoelt op een wetenschap die betrekking heeft op de relatie tussen de wereld van beneden en de wereld van boven. Want zoals er in de Tafel van Smaragd staat: ‘Wat beneden is, is zoals wat boven is en wat boven is, is zoals wat beneden is.’ Er bestaat geen tegenstelling tussen het zichtbare en het onzichtbare. Elk voorwerp bestaat boven als kwintessens; als het zich materialiseert in de wereld van beneden, draagt het nog altijd die kwintessens en is het aan de mens deze tot leven te brengen om hem actief te maken. Als het in het oude Egypte bijvoorbeeld de gewoonte was om voedsel, wapens of gereedschap in de graven te plaatsen, was dat omdat de priesters wisten hoe ze deze objecten moesten voorbereiden door er vibraties in te brengen, energieën waarmee de zielen van de overledenen werden doordrongen, om hun leven te kunnen voortzetten in de andere werelden."  Omraam Mikhaël Aïvanhov

dinsdag 12 februari 2013

Ben je uitgeput of moe, doe deze oefening en het helpt

Er is weinig toe te voegen aan onderstaande oefening. De praktijk leert dat het helpt. Zeker tijdens de laatste carnavalsdag kan deze oefening nog eens extra goed van pas komen om deze dag door te kunnen feesten. Maar ook zonder carnaval zijn er dagen bij dat je te vermoeid bent om op te staan. Doe de oefening en voel hoe een glimlach langzaam over je gezicht glijdt, je lichaam vol energie stroomt en je alles weer aan kunt. Ik wens iedereen nog een fijne (carnavals)dag toe. Maus

Dagtekst van dinsdag 12 februari 2013.

"Je hebt hard gewerkt en je voelt je uitgeput... Maar in plaats van op bed te gaan liggen of een paar koppen koffie te drinken of andere stimulerende middelen in te nemen, zogenaamd om je weer op te laden, moet je weten dat je eenvoudige oefeningen kunt doen. Bijvoorbeeld deze. Ga zitten en concentreer je op het midden tussen de twee ogen dat de Hindoes de ‘Ajna  chakra’ noemen. Probeer aan niets te denken, gewoon te ademen en laat je zweven als op een oceaan van licht. In deze toestand van passiviteit die eigenlijk een andere vorm van activiteit is, voel je geleidelijk vrede en harmonie bij je binnenstromen. Dankzij die vrede en harmonie trek je uit de atmosfeer energieën aan, heel subtiele fluïda, en je zult weer opgeladen zijn, klaar om opnieuw aan het werk te gaan en je plichten te vervullen."
Omraam Mikhaël Aïvanhov

zondag 3 februari 2013

Enige tijd geleden

Het is alweer even geleden dat ik op dit blog heb geschreven. Eerlijk gezegd gebeurt er ook weinig op dit gebied. Bovendien bezoek ik de cursus van Ton niet meer en als derde reden; ik lig door de griep gevloerd. Je hebt nergens zin in, ook al wil je wel. Hoewel op mijn andere twee blogs ‘Levensverhalen en Heb jij dat nu ook,’ nog af en toe iets verschijnt.

Het heeft ook niets met het schrijversblok te maken maar meer met “zin in”. Bovendien is er weinig of niets te vertellen over paranormale gebeurtenissen in mijn leven. Ik mediteer zeer weinig en krijg nauwelijks inzichten en visioenen. Niet erg hoor. Het hoeft niet altijd. Nu is het meer een tijd van bezinning en loslaten. Wat wil ik nog wel met mijn leven en wat wil ik beslist niet meer. Wat ik wel wil zijn stille wensen en ik moet maar afwachten of ze worden vervuld. Wensen als weer kunnen reizen en fietsen, mooie foto’s maken, verhalen schrijven en natuurlijk mijn grootste wens een man ontmoeten die voor 100% bij mij past. Dat laatste wensen zich velen, dus vraag ik me maar niet langer af waarom God die wens blijkbaar niet wil vervullen. Misschien is het niet de tijd of komt die tijd nooit, ook goed. Misschien komt hij op een dag, terwijl ik er niet meer op had gerekend. Wie weet.

Gods wegen zijn ondoorgrondelijk. Je kunt er boos om worden, opstandig en verdrietig. Niets van dit alles lost het op. Ik geniet nu dus maar van de dingen die wel mogelijk zijn. Het dansen, had ik 8 maanden niet meer gedaan, maar ga nu af en toe weer eens. Ben ook op een rock en roll vereniging gegaan. Kan niet mee met de snelle dansen, maar de langzame krijg ik al aardig onder de knie. Meer hoeft ook niet. Ik ben geen twintig meer en hoef me ook niet uit te sloven met iets wat mij straks nog meer rugklachten op gaat leveren. Ik ken mijn beperkingen en zolang ik in beweging blijf gaat het redelijk. Je raakt wel en toch weer niet gewend aan pijn, maar je leert er gewoon mee leven. Door er nauwelijks mee bezig te zijn en het geen aandacht te geven is het leven goed te dragen en blijft het redelijk plezierig. De dingen die niet meer gaan, doe ik gewoon niet meer. Het is een leuke rock en roll vereniging met veel respect voor elkaar en ik voel me er volkomen op mijn gemak.

Vandaag las ik de dagtekst en dacht bij mezelf. Mijn leven is afwisselend vol verdriet en tegenslagen maar ook vol met mooie dingen geweest. Zou ik nog terug willen komen? Nee, beslist niet. Ik zou ook niets uit mijn leven over willen doen. Wat er was, was goed omdat ik uit de verdrietige, pijnlijke en verkeerde dingen heb geleerd. Sommige zaken gebeurden twee keer, al was het in andere vorm, voor ik er uit leerde. Soms ben ik iets of wat hardleers. Van de goede en mooie dingen heb ik intens genoten. Geld heb ik nooit bezeten, maar er ook nooit om gemaald. Het is fijn als je meer hebt, omdat je dan leuke zaken kan aanschaffen of leuke dingen ervan kunt doen. Maar als ik zo naar mijn camera kijk, waar ik jaren voor heb gespaard, dan heb ik daar veel meer voldoening van dan wanneer ik het zomaar even op tafel kon leggen. Het is makkelijk om geld te hebben en geen schuld. Aan de andere kant, ook daar heb ik van geleerd en zal nooit meer een tweede schuld maken, als dat gezien mijn leeftijd al had gekund, want de schuld is in rente allang betaald. Voor de schuld zelf moet ik nog minstens twintig jaar bloeden. Was dus een goede les, waar ik van leerde dat ik beter eerst kon sparen.

Maar goed, we hadden het over terugkomen op deze aarde. Zou ik dat wel willen? Natuurlijk zijn er plekjes die ik nog graag zou willen zien, bezoeken en ontdekken. Echter nu denk ik bij mezelf alleen maar; ‘Lieve God. Als ik boven kom zet een mooie camera voor me klaar.’ Ik kan als entiteit overal komen en fotograferen waar ik wil, wanneer dat mogelijk is. Ik heb er mijn dromen over en of het klopt zie ik later wel. Wanneer ik contact heb met overledenen hoor en zie ik hoe en wat zijn doen als werk. Dus waarom zou ik niet kunnen fotograferen, hoewel ik nog nooit een fotograaf heb gezien of gehoord in mijn praktijk, die was overleden.

Ach, ik heb daar zo mijn ideeën en gedachten over en u vast ook wel op uw eigen manier. Elke vorm van gedachte is goed. Ik wacht wel af wanneer het mijn tijd is. Eén ding is zeker. Terugkomen op deze aardkloot wil ik beslist niet. Mocht ik ooit van gedachte veranderen wanneer ik hierboven op een wolkje zit te fotograferen, dan heb ik maar één wens. Laat me  met camera, pen en papier geboren worden en niet opnieuw pas met 68 jaar ontdekken dat ik toch wel mooie foto’s kan maken en verhaaltjes kan schrijven. Wanneer je jong bent heb je zoveel meer studie en opleidings-mogelijkheden waar vroeger niet op werd gelet. Je ging leren of werken en het werk werd door je ouders bepaald. Gelukkig is het in deze tijd al stukken beter voor de kinderen en hebben ze zelf meer inspraak. Al vraag ik me af of ieder kind op 12 jaar al weet wat hij/zij wil worden. Ik wist het toen beslist niet, zelfs niet met 18 jaar. Maar ja, wij waren veel langer kind. © Maus

PS. Ik zal toch wat vaker bijzondere dagteksten door gaan geven op dit blog, ook zonder dat ik er een verhaaltje bij zet. Toesstemming van de uitgever heb ik al gekregen. Sommigen raken de één meer dan de ander. Ik heb zelf soms één woord of zin nodig om een verhaaltje te schrijven. Andere dagen raken de teksten mij totaal niet, maar u misschien juist wel.
Dagtekst van zondag 3 februari 2013.

"Veel mensen vragen zich af of er methoden bestaan waarmee ze zich in hun volgende leven kunnen herinneren wat ze in hun huidige bestaan hebben beleefd: gebeurtenissen, ontmoetingen... Ja, die methodes bestaan en hier is er een. Neem als vertrekpunt een berg bijvoorbeeld, iets wat de tand des tijds zal doorstaan. Dat kan ook een wereldberoemd gebouw zijn, want zelfs als het op zekere dag wordt verwoest, zullen er in bepaalde boeken afbeeldingen van blijven bestaan. Kijk vaak naar die berg, of dat gebouw, terwijl je denkt: als ik hem toevallig in een volgend leven weer zie, wil ik dat ik mij die en die gebeurtenis in mijn huidige leven herinner. Zo leg je een verband tussen jou en die berg of dat gebouw. Je drukt een cliché dat in jou zal blijven doorwerken, en als je reïncarneert, keer je daarmee terug. Tegen de tijd dat je de berg of het gebouw, waarop je je had geconcentreerd, onder ogen krijgt, zal dat cliché de herinnering doen ontwaken aan de gebeurtenissen in je leven die
je geleidelijk hebt opgetekend.” Omraam Mikhaël Aïvanhov